Lalín, Silleda e Rodeiro superan os límites de radón nas vivendas que marca a Unión Europea

S.S. - LALÍN O radón é un gas nobre que se desprende do radio e este, á súa vez, do uranio, presente en boa parte dos chans graníticos de Galicia, Estremadura ou a Serra de Guadarrama. Aínda que a vida do radón é de 3,8 días, o risco de inhalalo é, na práctica, eterno, posto que a presenza do uranio sobre a face da Terra pode durar até 4.500 millóns de anos.
Tras o tabaquismo, o radón pode considerarse a segunda causa de cancro de pulmón. Para determinar a súa incidencia nesta enfermidade, a área de Medicamento Preventivo e Saúde Pública da Universidade de Santiago de Compostela (USC) realizou medicións de radón en todas as comarcas galegas, mediante probas aleatorias nas vivendas. Así, en Deza e Tabeirós-Montes a concentración é inferior aos 75 Becquerelios/m3 o que se pode traducir en vivendas libres de risco. En Estados Unidos, a concentración de radón comeza a ser perigosa para a saúde a partir dos 150 Bq/m3, mentres que na UE este límite amplíase aos 200.
A ´seguridade´ que ofrecen as vivendas das dúas comarcas contrasta co elevado volume de radón que se constatou e vivendas de zonas próximas, como a área sanitaria de Santiago (en concreto, nas zonas de Santa Comba, Mazaricos e Muros) así como na comarca de Ou Sar (concellos de Padrón, Rois e Dodro).
En Deza realizáronse medicións en 125 vivendas: 49 en Lalín, 36 en Silleda, 19 en Vila de Cruces, 9 en Rodeiro e 6 tanto en Agolada como en Dozón. Por baixo dos 150 Bq atopáronse o 90% de casos (entre eles, todos os fogares seleccionados de Agolada e de Vila de Cruces). Entre os 150 e 200 Bq constatáronse o 4% de todos os casos, mentres que por encima da barreira que marca a UE contabilízanse o 5,6% das vivendas escollidas. Estas casas con excesivo radón concéntranse en Lalín (o 6,1% das mesmas), Rodeiro (o 22,2) e Silleda (o 5,6).
En Tabeirós-Montes, o 7,5% de vivendas tamén presentan demasiado gas nobre que irradia do seu subsolo. Todas estas casas sitúanse na Estrada. Nesta comarca analizáronse 67 casas.
En contra do que adoita crerse, a concentración de radón procede do chan sobre o que se constrúe a vivenda, e non da pedra con que se edifica. Para evitar este gas nobre, aconséllase usar illantes entre o chan e os cimentos da casa, así como colocar sistemas de aire no soto e ventilar cantas veces sexa posible, máis que nada porque o radón adoita concentrarse máis no inverno que no verán.
Amianto
Para evitar a incidencia do radón na aparición de cancro, as Normas do Hábitat Galego (publicadas en 2008) inclúen pautas como a conveniencia de vender casas coa garantía de que están libres de radón, previas mediacións do chan. A través da normativa tamén se evita na construción outro elemento altamente lesivo para a saúde, o amianto. En 2001 prohibiuse en España o uso do amianto branco, moi empregado nos 70 tanto en tellas como uralitas ou azulexos. Unha exposición elevada a este material afecta o pulmón e a pleura.

FONTE: 12-12-2012 FARO DE VIGO