Novas - Oficina técnica de prevención de riscos laborais

Corporación Mutua incorpora a tecnoloxía virtual para a rehabilitación de lesiónelas músculo-esqueléticas

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 13:32:29 +0100

Entre as súas vantaxes, axuda a controlar cada detalle do proceso de rehabilitación, é adaptable ás disfuncións de cada paciente, mellora a motivación e adherencia ao tratamento, optimiza o tempo dedicado á rehabilitación e permite sesións de tele rehabilitación desde o domicilio do paciente.

O software está estruturado en dous módulos de rehabilitación diferenciados, correspondentes aos distintos tipos de rehabilitación: motora e cognitiva. Incorpora máis de 90 exercicios virtuais, deseñados polo equipo científico de LabHuman xunto con neurólogos e terapeutas de prestixio.

Xunto ao programa informático, BioTrak está dotado ademais dunha avanzada tecnoloxía de seguimento corporal, o Tracking Magnético G4, un dispositivo do tamaño dun teléfono móbil, que captura e monitoriza o máis mínimo movemento do paciente, facilitando o seguimento da súa evolución. Biotrak conta tamén un potente sistema de xestión de pacientes, que permite que os profesionais planifiquen a sesión de traballo de maneira sinxela e intuitiva.

Rehabilitación motora

O módulo de rehabilitación motora -Biotrak Motora- está composto, na súa versión inicial, por tres aplicacións que permiten a rehabilitación do control postural e do equilibrio (exercicios de alcances e exercicios sobre plataforma), así como da patoloxía humero-escapular derivada dunha lesión traumática (rehabilitación músculo-esquelética).

A aplicación para a rehabilitación Músculo-Esquelética, inclúe 8 exercicios para a recuperación funcional das lesións do ombreiro. Este módulo foi desenvolvido e validado por Corporación Mutua, liderado por Unión de Mutuas.

Os trastornos músculo-esqueléticos son a causa de baixa laboral máis frecuente en España e a que orixina o maior custo económico e social. Escolleuse a rexión do ombreiro porque as lesións do ombreiro son patoloxías complexas, que aumentan coa idade e que nalgúns casos relaciónanse coa actividade laboral. Ocupan o segundo lugar nas consultas de traumatología, superadas por patoloxías do raquis (lumbalxias e cervicalgias).

O programa de rehabilitación do ombreiro de Biotrak proporciona unha terapia repetitiva e específica para cada paciente, dentro dun xogo virtual, ligando o movemento do brazo a un obxectivo concreto que expón o exercicio. A través da contorna virtual, o paciente realiza simulacións de actividades laborais. O sistema rexistra os ángulos máximos e mínimos do percorrido en cada un dos exercicios, o que permite unha objetivación das ganancias e por tanto pódese aplicar unha rehabilitación máis acorde coa consecuente recuperación funcional do paciente.

Para a responsable de Rehabilitación de Unión de Mutuas, Felicidade Calduch, esta nova ferramenta permítenos contar cunha información máis obxectiva da situación funcional do paciente, obtida nunha contorna máis lúdica e até certo punto máis real, que o da rehabilitación convencional, simulando movementos ou posicións que realiza durante a súa actividade laboral. Isto facilita programar unha terapia máis específica, baseada en resultados e por tanto conseguir unha recuperación máis rápida do paciente, reintegrándole á súa actividade laboral.

Até a data os pacientes rehabilitábanse mediante a repetición de determinados exercicios controlados por persoal clínico especializados. Con BioTrak conséguese que fagan devanditos exercicios interactuando con contornas virtuais que resultan máis motivadores para eles. Devanditas contornas foron deseñados por persoal clínico especializado co obxectivo de conseguir que mediante a interacción natural de partes do corpo coa contorna o paciente realice de forma correcta os exercicios. Por outra banda, o software rexistra de forma precisa devanditos movementos dispondo os clínicos dunhas escalas obxectivas para avaliar as curvas de rehabilitación do paciente sinalou Mariano Alcañiz, director de LabHuman-I3BH da Universitat Politècnica de València.

Este proxecto é posible grazas á natureza interdisciplinar de LabHuman, con persoal especializado en moi distintas tecnoloxías, e á experiencia e dedicación dos socios clínicos que colaboran connosco. BioTrak é a culminación de moitos anos e proxectos, nos que éxitos e fracasos ensináronnos o camiño correcto, engade Roberto Lloréns, coordinador científico de rehabilitación virtual de LabHuman-I3BH.

Rehabilitación cognitiva

Pola súa banda, o módulo de rehabilitación cognitiva Biotrak Cognitiva- está orientado á estimulación e á rehabilitación de distintas funcións cognitivas como é a anosognosia, e ao adestramento de habilidades sociais. Baseado na aplicación Escalada da Conciencia, os seus contidos foron desenvolvidos e validados polos profesionais do Servizo de NeuroRehabilitación e Dano Cerebral do Hospital NISA Valencia ao Mar.

Sobre Corporación Mutua

Corporación Mutua é o primeiro grupo mutual do país por redes de servizo, con 324 centros propios distribuídos por todo o país, dos cales, 52 atópanse situados na Comunidade Valenciana. Os traballadores protexidos por calquera das mutuas que agrupa Corporación Mutua, isto é, (CESMA-MUTUA DE ANDALUCÍA E DE CEUTA, IBERMUTUAMUR, MAC-MUTUA DE ACCIDENTES DE CANARIAS, MC MUTUAL, MUTUA GALEGA, MUTUALIA, SOLIMAT e UNIÓN DE MUTUAS) poden acudir indistintamente, en función das súas necesidades e proximidade, a calquera destes centros, que pertencen ás distintas mutuas que conforman a Entidade. En toda España, Corporación Mutua conta con preto de 380.000 empresas asociadas e dá cobertura a aproximadamente 3.210.000 traballadores.

FONTE: 23-01-2012 ELPERIODICODEAQUI.COM

A Reunión de Inicio de Quenda

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 13:03:11 +0100

As empresas esfórzanse para minimizar as taxas de accidentabilidad nos negocios e moitas melloras puidéronse notar. Unha das ferramentas que axudou a moitas empresas a obter estas melloras é o denominado RIT, ou Reunión de Inicio de Quenda.

O RIT basea a súa estratexia en reforzar o comportamento seguro do individuo (traballador) desde o inicio do a xornada laboral. Se partimos do feito de que a maioría das problemáticas persoais dos individuos son orixinadas fóra do lugar de traballo, o trasladalos ao centro laboral ocasiona distraccións nas operacións e actividades, e xera na maioría dos casos accidentes e incidentes.

O RIT trata tamén do achegamento, un a un, entre o xefe directo- ou supervisor de liña- e o traballador ao comezo da xornada laboral para verificar, dunha maneira amigable e proactiva o estado de ingreso do traballador. Este tipo de contacto, orientado dunha maneira propositiva debe mellorar a calidade da contorna de traballo, pero sobre todo debe ser o filtro para detectar persoas que, por distintas razóns psicosociais ou de saúde, puidesen orixinar un risco para as operacións diarias.

Aínda que o RIT establece o achegamento do Xefe co seu subordinado de maneira directa, este tipo de prácticas realízanse de maneira grupal para mellorar o funcionamento do mecanismo e fomentar a cultura segura entre todos os integrantes do equipo.

Os 7 pasos fundamentais para desenvolver un RIT que produza bos resultados son:

1.- Saúdo de Inicio: Normalmente, cada quen traballa de forma independente, polo que o saúdo de inicio contribúe a unha boa comunicación, mellora as relacións persoais e a integración como equipo de traballo.

2.- Numeración: Formar un círculo e iniciar o cálculo progresivo das persoas, isto establece a presenza e/ou ausencia dalgún membro do equipo de traballo.

3.- Revisión de estado de saúde: É conveniente confirmar o noso estado físico e anímico, sobre todo porque é dificil recoñecer por un mesmo que por enfermidade ou problemas externos chegamos en malas condicións físicas ao traballo.

4.- Exercicios (estiramentos): Ao espertar, ou ao comezo da actividade laboral, o cerebro normalmente esta en repouso ou semi-esperto, tamén o corpo, polo que temos que exercitarnos para aumentar a circulación e oxigenar o sangue. Isto aumentará a nosa recepción e concentración para recibir a información relevante do día.

5.- Información Xeral: Os xefes ou supervisores de liña transmiten a información importante no lugar de traballo aos seus colaboradores-traballadores. (Información relativa a accidentes, incidentes, operación, equipos en mantemento, etc.) É a oportunidade para que o xefe ou supervisor promova a seguridade cos seus colaboradores, falándolles directamente, con pláticas de 5 minutos, explicando regulamentos, etc. Todo orientado a resolver as dúbidas.

6.- Actividades de Seguridade: A protección do persoal impide as lesións. É conveniente facer unha revisión de xeito total porque ás veces esquecemos ou descoñecemos o equipo de protección persoal, os procedementos, etc.

7.- Meta do Día: Coñecer a meta do día aumenta o sentido de cooperación e compromiso co grupo de traballo, mellorando a conduta e comunicación do equipo. Repetir entre o persoal a meta fortalece o compromiso de todos.
Este sete pasos poden ser enriquecidos con máis que a empresa desexe co obxectivo de xerar un maior valor a este tipo de Reunións.

Asi o RIT-ou Reunión de Inicio de Quenda- pasa a ser dunha sinxela xunta previa de traballo a unha estratexia integral para a prevención de accidentes.

CERO ACCIDENTES É POSIBLE

FONTE: 17-01-2012 PREVENCIONAR.COM

Banco de Experiencias Ergonómicas no Sector da Construción

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:54:10 +0100

A nova ferramenta de asistencia técnica inclúe un apartado de experiencias preventivas no ámbito da ergonomía.

O portal preséntase como un novo instrumento preventivo de asistencia técnica para empresarios, traballadores e técnicos de prevención, que facilitará a realización de accións preventivas nas empresas nesta materia, en xeral, e a análise e a solución de problemas ergonómicos para diversos postos de traballo do sector, en particular.

Unha previa análise de detección de necesidades determinou os problemas existentes no sector da construción no ámbito da ergonomía. Deste xeito, chegouse á conclusión de que unha das fontes xeradoras deste tipo de riscos é o uso de máquinas e ferramentas. Así, neste portal é posible atopar un apartado coa información sobre as ferramentas manuais de uso máis habitual no sector así como de moitas máquinas tanto fixas como portátiles. Ademais de atopar unha descrición das mesmas e dos seus principais usos e posturas de traballo habituais, inclúense os problemas ergonómicos detectados na súa utilización e as recomendacións para a súa eliminación ou redución.

Unha das partes fundamentais deste instrumento está constituída polo apartado destinado ás boas prácticas e experiencias preventivas no ámbito da ergonomía, que se divide en ?Riscos e recomendacións xerais?, onde se inclúen exemplos de aplicación da ergonomía de utilidade para calquera posto e tarefa do sector, e nunhas ?Boas prácticas por postos de traballo?, con exemplos específicos para diversos postos de traballo.

Ademais, no portal existe un completo catálogo de produtos que existen no sector e cuxo uso pode proporcionar vantaxes desde o punto de vista ergonómico.

Banco de Experiencias Ergonómicas no Sector da Construción prevencion riscos laborais seguridade saúde traballo

FONTE: 18-01-2012 PREVENCIONAR.CON

A seguridade no traballo non é igual para as mulleres

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:51:19 +0100

Cando EU-OSHA examina os accidentes de traballo con enfoque de xénero, observa que seguen diferentes patróns: mentres nos homes os accidentes son máis numerosos pero diminúen coa idade, nas mulleres mantéñense estables nas diferentes cohortes de idade.

Os accidentes máis habituais entre as mulleres son resbalones, tropezos e caídas (29%).Con todo, os accidentes laborais destas características ocorridos na administración pública, a educación e o sector saúde -sectores que concentran máis do 45% das mulleres ocupadas en Europa- non computan. Isto deixa en terra de ninguén un volume elevado dos contratempos laborais que máis afectan as mulleres.

Os sectores feminizados máis desprotexidos

En canto á exposición a riscos ergonómicos, tanto EU-OSHA como ETUI expoñen a necesidade de incorporar novos criterios á avaliación, que permitan reflectir problemáticas tipicamente femininas como a exposición a vibracións na industria manufacturera que afectaría ao 30% das mulleres ocupadas, a realización de movementos repetitivos ou o levantamento de persoas (actividades de coidado e sanitarias). Cando se trata de levantar ou mover persoas a prevalencia do risco é moito maior en mulleres (11 %) que en homes (5,8 %). No relacionado coa exposición ao ruído tamén é necesaria unha actualización: mentres que a industria afecta masivamente aos homes, sectores altamente feminizados como a docencia, a restauración, os call centers ou as urxencias hospitalarias, as mulleres están expostas a altos niveis de ruído que resenten de maneira considerable a súa saúde.

A exposición das mulleres a sustancias perigosas segue sendo un dos campos nos que é necesario un maior esforzo de visibilización dos riscos. Segundo EU-OSHA: ?as mulleres son maioría nos sectores que están en contacto con sustancias infecciosas e químicos nocivos para a saúde, pero estas exposicións son a miúdo pasadas por alto?. Estes segmentos son tradicionalmente femininos: limpeza, tinturarías, industria ortoprotésica, artes gráficas, laboratorios, barbarías, sanidade ou manufactura téxtil.

FONTE: 18-01-2012 PREVENCIONAR

O Laboratorio do Radon de Galicia

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:48:33 +0100

A toxicidade do radón é debida á súa radioactividade, xa que é un emisor de partículas a (Hei++) que producen ionizaciones no seo da materia celular.

Considérase que o radón é a segunda causa de cancro de pulmón; soamente o tabaquismo produce máis mortes.

O radón está clasificado pola IARC como cancerígeno. Ver: monografia 43 de IARC

O Laboratorio do radón de Galícia desenvolve unha actividade de información a traves da súa web Laboratorio do radón de Galicia onde se poden atopar diversos informes e mapa de niveis de exposición.

Ademais das accións informativas e formativas oferta un servizo de medición de niveis de radón que se pode solicitar en: servizo de medición de radón

Este laboratorio desenvolve unha función importante e util, con alto nivel de calidade.

Recomendable vistar a súa web para coñecelo en Laboratorio do radón de Galicia

FONTE: 18-01-2012 EL BLOG DE MIGUEL

Traballadores enfermos polo amianto plantan cara á multinacional URALITA

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:43:45 +0100

Os afectados ofreceron os seus servizos nas fábricas situadas en Xetafe e Ciempozuelos nas que estiveron expostos ao po o amianto durante anos, o que lles ocasionou graves problemas de saúde e mesmo a morte. En concreto son 40 traballadores os representados nesta demanda, dos cales 17 faleceron no últimos tres anos e o resto teñen afeccións de distinta consideración que lles limitan a súa capacidade de realizar unha vida normal.

A Empresa Uralita durante máis de trinta anos creo o seu imperio fabicando para a súa venda diversos elementos de construción que contiñan amianto. O amianto é un mineral con calidades moi apreciadas como a súa resistencia ao lume e o seu baixo custo de extracción; isto fixo que durante décadas se utilizase de forma masiva en case todos os sectores e procesos produtivos, podémolo atopar no sector do ferrocarril, construción, nos vehículos, en barcos e avións, téxtiles, edificios, tubaxes, caldeiras, sistemas de calefacción, etc. Estímase que o amianto está presente en máis de 3.000 aplicacións da industria moderna: siderometalúrgica, eléctrica, química, automobilística, naval, aeronáutica, téxtil e na construción.

Agora este grupo de traballadores e familiares reclaman que se recoñeza que a empresa Uralita coñecía os efectos devastadores que sobre a saúde provoca o amianto e que non dispuxo das medidas suficientes para preservar a súa saúde. A suma das indemnizacións solicitadas ascende a 4.900.000 €, sendo a indemnización máxima 320.409 €.

Esta demanda únese á presentada en 2007, cuxo xuízo foi celebrado en setembro de 2009 e que lle supuxo a URALITA o pago de preto de 3 millóns de euros.

FONTE: 23-01-2012 ASOCIACIÓN DE VITIMAS DO AMIANTO

A sinistralidade laboral cae en Lugo un 12,8 por cento

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:31:07 +0100

Respecto dos accidentes 'in itinere' —aqueles que teñen lugar ao ir ou volver ao traballo—, a responsable do Issga detallou que se produciron 3.350, o que supón unha redución dun 15,04 por cento con respecto a 2010, xa que se rexistraron 593 accidentes menos.

Por zonas, a diminución da sinistralidade dáse nas catro provincias. En concreto, o maior descenso corresponde a Pontevedra, cun 17,37 por cento; seguida por Ourense, cun 17,24 por cento; A Coruña, cun 14,39 por cento; e, para rematar, Lugo cun 12,78 por cento.

En canto aos datos por sectores, Adela Quinzá-Torroja indicou que esta caída da sinistralidade "dáse en todos os sectores", aínda que con todo este retroceso é "menor no sector primario da pesca e agricultura". Por contra, o maior descenso dáse na construción, cun 24,64 por cento; seguido da industria, cunha redución dun 17,8 por cento; o sector servizos cun 11,1 por cento menos; e, para rematar, a pesca e agricultura, con baixadas do 8 por cento e do 6,2 por cento, respectivamente.

A Xunta non detallou este venres os datos exactos do ano pasado. No 2010, en Lugo contabilizáronse 3.600 accidentes (dez deles mortais). Iso significaba case un dez por cento dos sumados en Galicia (36.733, dos que 65 causaron a morte da vítima).

FONTE: 20-01-2012 EL PROGRESO

A India segue comprando amianto a Canadá

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:28:48 +0100

A Organización Mundial da Saúde advertiu que “polo menos 90.000 persoas morren cada ano por cancro de pulmón, mesotelioma e asbestosis relacionados coa exposición ao amianto no traballo”.

Canadá é o quinto maior produtor do mundo de asbesto crisotilo, exportando mineral por máis de 60 millóns de euros ao ano. Case todo se envía a países en desenvolvemento, entre eles a India (o seu principal comprador), Paquistán e Sri Lanka. Ao redor de 500 persoas traballan nas únicas dúas empresas que extraen amianto en Canadá, ambas as na provincia francófona de Quebec. A Asociación Médica Canadense solicitou ao Goberno que se paralice este tipo de produción mineira.

A pesar de estar case prohibido en Canadá, o país non quere declarar ao asbesto crisotilo sustancia tóxica. Cada vez que a ONU propón controlar a sustancia tóxica, o Goberno canadense frea o proceso.

Na India as enfermidades relacionadas coa exposición ao amianto parecen non estar ben diagnosticadas nin recoñecidas en gran parte. Coa proliferación de fábricas de produtos de asbesto, a India está na cúspide de unha devastadora crise sanitaria.

Os traballadores dispoñen de poucos equipos para protexer a súa seguridade, e se contraen unha enfermidade respiratoria ou cancro resúltalles complicado obter unha indemnización.

En España, as disposicións mínimas de seguridade e saúde aplicables aos traballos con risco de exposición ao amianto, están reguladas polo Real Decreto 396/2006 de 31 de marzo.

FONTE: 21-01-2012 PANELNARANJA.ES

A India segue comprando amianto a Canadá

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:28:00 +0100

A Organización Mundial da Saúde advertiu que “polo menos 90.000 persoas morren cada ano por cancro de pulmón, mesotelioma e asbestosis relacionados coa exposición ao amianto no traballo”.

Os traballadores dispoñen de poucos equipos para protexer a súa seguridade, e se contraen unha enfermidade respiratoria ou cancro resúltalles complicado obter unha indemnización.

En España, as disposicións mínimas de seguridade e saúde aplicables aos traballos con risco de exposición ao amianto, están reguladas polo Real Decreto 396/2006 de 31 de marzo.

FONTE: 21-01-2012 PANELNARANJA.ES

A abrasión con chorro de area (sandblasting), novo risco profesional do sector téxtil

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:24:17 +0100

A contrapartida en saúde laboral é a silicose, que se cobra as súas vítimas con abraiante celeridade: uns meses chorreando roupa con area equivalen a unha década de traballo na mina, que era -até agora- o feudo natural da silicose.

Limpeza abrasiva

É un feito probado que o sandblasting ou limpeza abrasiva con areas que conteñen sílice cristalino pode ocasionar enfermidade respiratoria grave ou mortal. Como en calquera outro risco, esta enfermidade profesional depende de factores como a intensidade, frecuencia e duración da exposición, así como outros condicionantes individuais da persoa exposta.

A aparición de casos de silicoses entre os acabadores de roupa vaqueira volveu a pór no candelero a necesidade de previr a silicose e a morte dos traballadores expostos á sílice cristalina no aire durante a operación de limpeza con máquina a presión. Os operarios destas máquinas, os compañeiros de traballo expostos e os seus empleadores necesitan urxentemente información acerca dos perigos respiratorios asociados a esta técnica. E a prevención comeza por contar coa información pertinente. Nas liñas que seguen trazaremos o perfil do persoal exposto ao risco, as consecuencias da exposición, así como as consideracións de seguridade para abordar o risco.

Os chorreadores de area

Esta limpeza consiste en proxectar con forza un chorro de partículas abrasivas contra unha superficie, con aire comprimido ou vapor, xeralmente. Debido a que a area de sílice utilízase frecuentemente neste proceso, os traballadores que realizan a limpeza abrasiva coñécense frecuentemente como chorreadores de area. O seu labor é necesaria en múltiples actividades industriais:

-Eliminar ou puír irregularidades das pezas de fundición.

-Limpar e eliminar a pintura do casco dun buque, edificios de pedra, pontes de metal e outras superficies metálicas.

-Terminar lápidas, gravar ou glasear vidro e realizar certos labores artísticos.

-Acabar roupa vaqueira dándolle o aspecto envellecido e gastado por abrasión.

A area de sílice utilizada na limpeza abrasiva se fragmenta tipicamente en partículas finas e pasa ao aire respirable que circunda ao traballador-chorreador. A inhalación de devandito sílice parece producir unha reacción pulmonar máis aguda que o sílice que non está recentemente fragmentado [Vallyathan et ao. 1988]. Este factor pode contribuír á aparición de formas de silicoses agudas e aceleradas entre os operarios de limpeza a presión de area.

As partículas máis pequenas (aero-transportadas) son as máis perigosas dado que son as que poden alcanzar os bronquios. Xeralmente considérase que o tamaño por baixo do cal se presenta o risco de sufrir silicose dáse para partículas inferiores ás 5 micras. A medida que o po se acumula, os pulmóns sofren danos e faise máis difícil respirar. Un dos síntomas típicos é a disnea (sufoco por falta de aire) e, consecuentemente a astenia (fatiga, cansazo e debilidade, que chega a ser invalidante).

Non hai dúbida que o problema é ben coñecido. Con todo, non contamos con datos fiables sobre a súa magnitude a escala planetaria (especialmente en países en vías de desenvolvemento, onde a actividade ten particular incidencia). O coñecemento das empresas téxtiles sobre o sandblasting con respecto ás técnicas e a area utilizada, o punto da cadea de subministración onde se realiza o tratamento ou o país/é en que se localiza a produción, é escaso. Sorprendentemente, moi poucas empresas tomaron medidas preventivas para afrontar este grave problema de saúde laboral. Algunhas empresas (fabricantes de roupa vaqueira) puntualizaron que utilizan técnicas alternativas, outras -as menos se adheriron á campaña “Roupa Limpa” (Non sandblasting).

Efectos sobre a saúde da exposición á sílice cristalina

Existen tres tipos de silicoses, determinados pola concentración aerotransportada de sílice cristalina:

-Silicose crónica. Adoita aparecer despois de dez ou máis anos de exposición á sílice cristalina con exposición a concentracións relativamente baixas.

-Silicose acelerada. Resulta da exposición a altas concentracións de sílice cristalina e contráese de cinco a dez anos despois da exposición inicial.

-Silicose aguda. Dáse cando as concentracións de exposición son moi elevadas, podendo ocasionar os síntomas nunha pinza temporal que oscila entre unhas cantas semanas a catro-cinco anos despois da exposición inicial, segundo consta na literatura médica [Peters 1986; Ziskind et ao. 1976].

A silicose (en especial a forma aguda) caracterízase por dificultade de respiración, febre e cianosis (pel azulada por déficit de osíxeno); pode diagnosticarse erroneamente como edema pulmonar (fluído nos pulmóns), pneumonía ou tuberculose. Pode cursar con outras complicacións, pois as infeccións fúngicas ou micro-bacterianas agudas complican a miúdo a silicose, podendo chegar a ser mortais por si mesmas devanditas manifestacións. Aproximadamente a metade das infeccións micro-bacterianas son ocasionadas por Micobacterium tuberculose, de aí a posibilidade dun erro diagnóstico inicial. As investigacións mostran de ordinario os pulmóns cheos de sales de sílice e un material proteínico, evidencia médica que resulta concluínte para establecer a etiología da enfermidade.

Toxicocinética da sílice cristalina

Cando os traballadores inhalan a sílice cristalina utilizada na limpeza abrasiva, o tecido pulmonar reacciona desenvolvendo nódulos fibróticos e producindo unha costra ao redor das partículas de sílice atrapadas. Esta condición fibrosa do pulmón chámase silicose. O crecemento dos nódulos afecta directamente á respiración, que se fai difícil, e pode resultar en morte. As vítimas de silicoses tamén están sometidas a alto risco de contraer tuberculose activa [Myers et ao. 1973; Sherson e Lander 1990; Bailey et ao. 1974].

Normalmente, ao nivel da parede membranosa dos alvéolos pulmonares establécese a trasferencia de osíxeno-anhídrido carbónico, que prové o equilibrio gaseoso indispensable para a vida (a respiración).

Cando as partículas de po con granulometría inferior a 10 micrones de diámetro entran no aparello respiratorio, poden chegar até os alvéolos, onde provocan un importante efecto inflamatorio, xerando inxente cantidade de células e produtos tóxicos que destrúen o parénquima (nivel microscópico). Do mesmo xeito que noutras afeccións pulmonares, o organismo repara a lesión cunha cicatriz (fibrosis), que non ‘respira’; é dicir, non executa a transferencia citada do osíxeno-anhídrido carbónico. A perda de capacidade pulmonar faise ostensible en probas como a espirometría.

Chegados a este punto, o sistema respiratorio entra nun círculo vicioso sen volta atrás: o tecido pulmonar, como medida de auto-defensa, captura partículas de sílice, englóbaas e fagocita, levándoas até o parénquima, onde se auto-destrúen segregando gran cantidade de produtos que contribúen á destrución do tecido. Este, finalmente, libera máis partículas que repiten novamente todo o proceso. De aí o “auto-evolutividad” da enfermidade aínda que cese a exposición ao axente causal.

En definitiva, a fibrosis é unha resposta reparadora anatómica, que non ten resultados funcionais (ou, mellor devandito, son adversos) desde o punto de vista respiratorio.

Así pois, a inhalación da sílice non só provoca a silicose, senón tamén os efectos celulares indicados, que deterioran aínda máis a función pulmonar. Salvando as distancias co amianto –outro po asasino-, existen evidencias de que a sílice cristalina é un carcinógeno ocupacional potencial [NIOSH 1988; IARC 1987; DHHS 1991]. Neste sentido, a Monografía IARC (International Agency for Research on Cancer), Volume 68: Sílices, silicatos, po de carbón e fibras para-aramídicas declara que existen probas suficientes en humanos sobre a carcinogenicidad da sílice cristalina inhalada en forma de cuarzo ou cristobalita en postos de traballo. A sílice cristalina clasifícase na categoría “Grupo 1”, o que a IARC define como axente carcinogénico para humanos.

Outra conclusión definitiva é que a silicose, enfermidade fibrósica-pulmonar, ten carácter irreversible.

Valores límite para a concentración de sílice cristalina

O valor aceptado pola OSHA (Occupational Safety and Health Administration, autoridade de saúde laboral de Estados Unidos) é de 100 microgramos por metro cúbico de aire, como media ponderado de 8 horas (TWA). Devandito valor foi cuestionado por NIOSH (Instituto Nacional para a Seguridade e Saúde Ocupacionais, tamén dos Estados Unidos), ao manifestar que continúa sendo ‘silicogénico’ e que, por tanto, debe diminuírse á metade. O límite de exposición recomendado polo NIOSH (REL) para sílice cristalino no aire é de 50 µg/m³ como TWA para até 10 horas/día durante unha semana de traballo de 40 horas [NIOSH 1974b]. As razóns son obvias: canto maior é a concentración, tanto máis precoz e grave é a enfermidade.

Ante a disparidade de criterio sobre os valores límite admisibles para as concentracións de sílice existe unha solución salomónica, a súa prohibición, circunstancia que xa se deu fai máis de sesenta anos. Debido ao alto risco de silicose entre os limpadores a presión de area e a dificultade de controlar a exposición, o uso de sílice cristalino para as operacións de limpeza con chorro prohibiuse en Gran Bretaña en 1950 [Lei de Fábricas de 1949] e noutros países europeos en 1966 [ILO 1972]. En 1974, NIOSH recomendou que a area de sílice (ou outras sustancias que contivesen máis de 1% de sílice libre) prohibísense como material de limpeza abrasiva e que se utilizasen materiais menos perigosos nas operacións de limpeza con chorro [NIOSH 1974b].

Con variacións mínimas nos países europeos, a normativa española pode consultarse no INSHT (“Determinación de sílice libre cristalina -cuarzo, cristobalita, tridimita- en aire”). Tamén pode consultarse o Límite de Exposición no Traballo (Occupational Exposure Limits, OEL) para estes contaminantes.

Consideracións de seguridade para o chorreado de area

É un erro que as operacións con chorro de area poidan pasarse por alto na preparación de plans de seguridade coa escusa de que son unha pequena parte dun proxecto máis amplo. Iso pode provocar que os traballadores se vexan expostos aos perigos do chorro de area sen a protección adecuada. Mesmo cando os equipos de chorro de area están ben deseñados e inspeccionados regularmente, os usuarios deben manter a alerta fronte aos riscos destas actividades e tomar precaucións para evitar a exposición nociva.

Vexamos algúns aspectos crave da seguridade:

·Po no aire

Este é un dos perigos máis graves asociados ao chorreado de area. Ao avaliar este risco, é importante ter en conta a concentración de po e o tamaño das partículas. As partículas máis grandes, consideradas como “unha molestia”, normalmente fíltranse no nariz e a garganta. As partículas máis pequenas (10 micrones ou máis pequenas) poden superar o sistema de filtrado dos pulmóns e penetrar profundamente no sistema respiratorio, onde poden causar danos graves. É necesario empregar equipos de protección respiratoria cando na contorna de traballo atopamos partículas pequenas.

Xunto ao po da sílice cristalina pode haber outras polucións en suspensión (po de metal, colorantes empregados na tinguidura da roupa, etc.).

·Area de sílice

Constitúe un perigo para a saúde, polo que non debe ser usada como abrasivo. Ao empregar materiais con niveis de sílice (cuarzo), os traballadores deben usar un respirador de presión positiva ou de demanda de presión cun factor de protección elevado. Incluso empregando métodos húmidos, o sílice pode acabar polucionando o aire respirable.

·Subministración de aire

Débense usar respiradores con subministración de aire cando se traballa en salas confinadas para o chorreado, ao empregar unidades portátiles en áreas sen confinamento, e en calquera outra circunstancia que o operario non se atope separado fisicamente do material abrasivo. Obviamente, ao empregar liñas de aire e compresores, é preceptivo asegurarse que o tubo de admisión do aire está localizado nunha zona onde o aire é limpo. Convén monitorizar este punto de captación do aire limpo de forma permanente para asegurar a seguridade dos chorreadores.

·Equipo de protección persoal adicional

O chorro provoca altos niveis de ruído, o que fai necesaria a protección auditiva tanto para o operador como para os traballadores próximos. Os operadores tamén deben usar luvas grosas de coiro ou tea, delantales ou polainas, así como calzado de seguridade.

·Precaucións de limpeza e manexo de produtos abrasivos

O po acumulado debe eliminarse de forma segura evitando que poida ser inhalado polos traballadores. En canto ao manexo e almacenamento dos produtos abrasivos, hai que ter presente que supoñen unha contaminación localizada. Así, os traballadores que manipulan produtos abrasivos de forma manual deben usar respiradores con filtro de partículas.

Protección respiratoria

É a única alternativa; aínda que, os datos indican que a maioría dos operarios de chorreadoras abrasivas seguen traballando sen protección respiratoria adecuada. Ademais, adoita darse o paradoxo que os traballadores adxacentes ás operacións de chorreo non usen protección algunha.

·Máscaras respiratorias

É unha das proteccións máis frecuentes contra a inhalación da

sílice cristalina respirable. As máscaras respiratorias son unha opción como equipo de protección, pero débense utilizar unicamente cando os controis (como a substitución, a automatización, os sistemas confinados e a ventilación por succión local) non poden manter as exposicións nos límites de seguridade ou por baixo dos mesmos.

En España, o INSHT recomenda, como mínimo, o uso dun filtro P2 para partículas nocivas.

Con independencia do tipo de material abrasivo empregado, NIOSH recomenda unha máscara respiratoria que provea unha subministración constante de aire limpo por unha liña conectada a unha carapucha ou un casco que leva posto o traballador. A liña de aire da máscara respiratoria debe estar separada da liña que fornece aire para o chorro abrasivo. Este dispositivo coñécese como máscara respiratoria para operacións con chorro abrasivo, de tipo CE, operada en modo de fluxo continuo.

Ademais, deben seguirse programas de protección respiratoria que contemplarán desde medidas simples de hixiene persoal e do vestiario a controis de ventilación, monitoreo da calidade do aire (detección de polución), e un réxime de mantemento dos equipos (EPI) para asegurar a súa eficacia protectora.

Como manual de referencia, é recomendable remitirse á Guía NIOSH de protección respiratoria na industria (NIOSH Guide to industrial respiratory protection. Publicación N. 87–116 (cuxo texto completo está dispoñible en http://www.cdc.gov/niosh/docs/87-116/ ).

Para concentracións de sílice cristalina superiores a 500 x PEL*, ou entrada e saída en concentracións descoñecidas, recoméndase o uso dun aparello de respiración asistida cunha máscara completa que funcione segundo a demanda de presión ou outro modo de presión positiva; ou un respirador combinado que inclúe un respirador de subministración de aire Tipo C con máscara completa que funciona baixo demanda de presión. *(Permisible Exposure Limit – Límite Permisible de Exposición).

© Manuel Domene Cintas. Xornalista.

DESPEZAMENTO 1

O sandblasting e as súas razóns

O tratamento de pantalóns vaqueiros mediante a aplicación dun chorro de area a presión ou sandblasting é o proceso de erosión / abrasión ao que se somete o denim ou tea vaqueira mediante o uso de compresores de aire que aplican area a altas presións para blanquear e suavizar a tea vaqueira.

A area usada nestes procesos en moitos lugares do mundo chega a conter até un 80% de sílice, cando a lexislación en Estados Unidos e Europa establece niveis máximos de sílice do 1 e do 0,5%, respectivamente.

En países como Turquía, Bangladesh, Paquistán ou India, o gastado dos pantalóns vaqueiros mediante a aplicación do chorro de area faise de maneira manual. Así, cando os traballadores aplican o chorro de area a presión mediante tubos ou pistolas, o po de sílice libérase no aire.

O motivo desta técnica é simple: as multinacionais de roupa demandan pantalóns vaqueiros tratados mediante sandblasting. En comparación con outras técnicas, o tratamento con chorro de area consegue un acabado desgastado moi preciso. A aplicación do chorro de area a presión permite tratar partes concretas da tea vaqueira, deixando outras sen tratar. Así se conseguen deseños e efectos concretos demandados polos deseñadores, mentres que o lavado á pedra xera un efecto de desgaste máis homoxéneo. Dado que os riscos hixiénicos non se tomaron en consideración até agora, a técnica do chorro de area ou sandblasting é un proceso moi barato, xa que a area rica en sílice non é cara e a aplicación manual do chorro de area é unha técnica simple. A pesar diso, a roupa vaqueira así tratada véndese a prezos elevados, desprezando o prexuízo á saúde do persoal que efectúa o traballo insalubre.

DESPEZAMENTO 2

O sandblasting chega ao Congreso dos Deputados

A denuncia da perigosa técnica para desgastar vaqueiros, coñecida como “sandblasting” chegou ao debate do Congreso en xuño.

“Por parte das inspeccións provinciais de Traballo non se tivo coñecemento do uso de dicha técnica en España, o cal coincide co manifestado polas organizacións”, afirmou un portavoz do Executivo en referencia á información publicada por SETEM e a Campaña Roupa Limpa. No entanto, devandito portavoz recoñeceu que en Europa se dá o consumo dos produtos, aínda que a fabricación ten lugar en países asiáticos e doutros ámbitos fóra de Europa”.

Os promotores da Campaña Roupa Limpa critica a pasividade dos gobernos, “que deberían crear -manifestan- vías para asegurar que tamén se deixen de comercializar estes produtos, que están a deixar miles de vítimas de silicoses nos países do sur”.

Pé de foto Sandblasting 1

As tendencias da moda en vestiario relativas ao envellecido superficial con chorro de area expoñen problemas de saúde laboral

Pé de foto Sandblasting 2

Un traballador de sandblasting en Bangladesh sen o equipo de protección adecuado. Foto CCC Alemaña

Pé de foto Sandblasting 3

O ennegrecimiento é un indicativo da silicose, que provoca unha clara deterioración pulmonar de carácter irreversible, con dexeneración celular e posible patogenia oncolóxica

Fontes:

NIOSH. Instituto Nacional para a Seguridade e Saúde Ocupacional. INSHT. Instituto Nacional de Seguridade e Hixiene no Traballo. IARC. International Agency for Research on Cancer. OSHA. Occupational Safety and Health Administration.

FONTE:21-002-2012 SEGURIDAD Y SALUD LABORAL

A estrutura da Fábrica de Lápices de Ferrol caerá a semana próxima

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:22:11 +0100

Desmoncor ten ordes da propiedade da fábrica, a promotora Jerpu, de actuar con especial coidado no desmonte e demolición da fábrica. Porque o estado das instalacións é ruinoso, están no corazón de Ferrol Vello, rodeada de vivendas, e tamén porque a derriba ten moitos detractores. Os máis activos son os integrantes de Izquierda Unida, que onte solicitaron de novo a paralización cautelar da demolición. Esta vez porque o director xeral de Patrimonio recibirá a unha delegación de políticos de EU a próxima semana, seguramente o xoves, apunta o partido. A formación solicita que, ata entón polo menos, párese a derriba «na procura de non producir máis dános irreparables nunha construción de indudidable valor histórico».

Ademais, EU tamén denuncia que as obras están a causar molestias aos veciños polo po en suspensión e os cascallos que xeran. O responsable de Desmoncor subliñou que ningún veciño se lles queixou e que estaban a instalar tomas de auga para regar cando comecen os traballos máis importantes de demolición para evitar que se levante po. Cando se acometa a derriba das paredes, que culminará en poucos días, cortarase de forma intermitente a estrada Alta do porto.

O Concello ferrolán, pola súa banda, informou onte de que está á espera de recibir un informe dos arquitectos municipais sobre o discorrer dos primeiros traballos na fábrica (arrincaron o luns pasado) para comprobar que está todo en regra.

FONTE: 21-02-2012 LA VOZ DE GALICIA

A querela contra a Azucreira polo amianto ratifícase o luns

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:18:25 +0100

M. J. C.
Os afectados pola exposición ao amianto que decidiron interpor unha querela contra a Azucreira, ratificarán o vindeiro luns a demanda no Xulgado de Toro. O trámite de ratificar a querela é un paso necesario para que poida continuar o procedemento xudicial, despois de que o Xulgado de Toro admitise a trámite a demanda interposta o pasado mes de outubro por dous enfermos e sete familiares de falecidos, presuntamente, por exposición ao amianto. Unha vez que os querellantes ratifiquen a demanda, serán chamados a declarar os responsables da compañía azucreira para que acheguen a súa versión sobre os feitos que os afectados denuncian. Por outra banda, fontes próximas aos querellantes confirmaron que, dentro da instrución do caso, o xuíz solicitou á Inspección de Traballo as actas correspondentes ás inspeccións que se realizaron nas instalacións da Azucreira de Toro nos últimos anos.

Do mesmo xeito, sinalaron que a maxistrada solicitou á compañía unha listaxe no que figuren as persoas que ocuparon cargos de responsabilidade na prevención de riscos laborais e seguridade nos últimos anos na fábrica toresana. Por outra banda, estas mesmas fontes confirmaron que o xuíz rexeitou unha petición que formularan os querellantes para que se fixase unha «fianza solidaria». Á marxe das persoas que figuran na querela contra a Azucreira de Toro, dúas ou tres afectados máis teñen intención de demandar á industria azucreira, unha vez que finalicen o proceso de recompilación da información necesaria para presentala en sede xudicial.

Dous enfermos e sete familiares de falecidos por exposición ao amianto presentaron o pasado mes de outubro unha querela conxunta no Xulgado de Instrución de Toro contra a empresa Azucreira Ebro por sete presuntos delitos de homicidio imprudente e dous contra a seguridade dos traballadores, As persoas que decidiron unirse para presentar esta querela solicitan indemnizacións que oscilan entre os 500.000 euros para os afectados que se atopan enfermos e un millón de euros por cada un dos traballadores que faleceron, presuntamente, pola exposición ao amianto. Poucas semanas máis tarde, dúas persoas máis comunicaron ao bufete de avogados que defenderá aos querellantes, a súa intención de sumarse á demanda para o que terán que solicitar a información necesaria sobre a relación entre o falecemento dos seus familiares e a inhalación de amianto. As persoas que presentaron esta querela seguen traballando para crear unha asociación.

FONTE: 20-01-2012 LAOPINION DE ZAMORA

O ISSGA lanza un programa de 72 actuacións para facer fronte á sinistralidade laboral en Galicia ao longo do 2012

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 12:01:00 +0100

Santiago, 20 de xaneiro de 2012.- O Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (ISSGA) ven de lanzar un programa articulado en seis eixos que inclúe 72 actuacións nas distintas especialidades preventivas (seguridade, hixiene, ergonomía e psicoloxía, e medicina no traballo) dirixidas a facer fronte á sinistralidade laboral en Galicia ao longo deste ano.

A directora do ISSGA, Adela Quinzá-Torroja, presentou hoxe en rolda de prensa o Plan de Actividades do instituto para 2012, á vez que informou dos accidentes laborais que tiveron lugar no 2011.

O plan conta con seis eixos: xestión de procesos para o desenvolvemento de actuacións de carácter interno; observatorio galego de condicións de traballo, que obtén, procesa e difunde información así como publica os datos estatísticos e o coñecemento xerado; xestión da sinistralidade; accións de colaboración e asesoramento técnico; programas de redución, e formación, difusión e sensibilización.

Segundo explicou Adela Quinzá-Torroja, entre as actividades que se desenvolverán no 2012 cómpre salientar varias iniciativas novidosas como a posta en marcha do programa forestal, a análise da sinistralidade laboral en profesións feminizadas; a posta en marcha do mapa das enfermidades profesionais; a participación na Plataforma Técnica de Saúde Laboral para a declaración de sospeitas de enfermidades profesionais; o desenvolvemento de estudos epidemiolóxicos de redeiras; o estudo das causas dos accidentes graves e mortais en Galicia; o a formación para a administración local.

A creación do programa específico para o sector forestal xustifícase pola súa importancia económica e social, e tamén polas súas taxas de sinistralidade. Os obxectivos a acadar no ano 2012 son o de prestar asesoramento as empresas de maior sinistralidade; desenvolver unha campaña informativa específica en materias relacionadas coa prevención de riscos laborais; engadir contidos específicos en actividades formativas para docentes, no marco do acordo de colaboración suscrito coa Consellería de Medio Rural e os sindicatos agrarios; e elaborar material divulgativo e informativo.

Ademais, a directora do ISSGA indicou que existe unha clara segmentación pola variable de xénero no mercado de traballo, tanto no referido ao sector de actividade como ás ocupacións das mulleres e homes dentro do mesmo sector, o que determina que as cifras de sinistralidade e os tipos de danos sexan diferentes entre ambos sexos.

No ano 2012, os obxectivos que se definen neste eido son a extracción e tratamento dos datos de accidentes de traballo e enfermidades profesionais en profesións feminizadas, seleccionadas pola importancia cuantitativa e a porcentaxe de mulleres traballadoras; a análise estatística e agrupación polas variables máis significativas; e a elaboración do documento correspondente que se publicará na web.

MAPA DE ENFERMIDADES PROFESIONAIS

O ISSGA desenvolverá ao longo do 2012 o mapa das enfermidades profesionais co obxectivo de estudar o seu perfil de declaración e as tendencias temporais e espaciais na poboación asalariada de Galicia nos últimos anos, desde a creación do Instituto.

Quinzá-Torroja explicou que “os obxectivos de 2012 pasan por coñecer a incidencia de enfermidade profesional declarada na poboación galega ocupada, a evolución temporal da mesma e a súa distribución territorial, analizándoa cos indicadores demográficos e laborais: grupo e axente segundo sexo, idade, provincia, actividade económica, e localidade do centro de traballo”.

Ademais, no marco da colaboración e asesoramento coa autoridade sanitaria, nos casos de sospeita de enfermidade profesional o ISSGA participará na Plataforma técnica de Saúde Laboral da Autoridade Sanitaria, para o deseño do procedemento de declaración de sospeita e para dar apoio á súa Unidade Central de Saúde Laboral na mellora e avaliación continua do procedemento.

En canto aos estudos epidemiolóxicos de redeiras, a directora do ISSGA apuntou que as características do sector permiten a realización dun estudo epidemiolóxico que inclúa unha mostra moi significativa, de arredor do 30% do total, de carácter similar ao xa realizado coas mariscadoras, mediante o que se fixeron recoñecementos médicos a máis de 1.000 profesionais ao longo de 2011.

Os obxectivos definidos son o de coñecer o estado de saúde do colectivo e obter información sobre os factores de risco laboral ligados a súa actividade laboral; propoñer, no seu caso, medidas preventivas e de boas prácticas para reducir ditos riscos ou os seus efectos sobre a saúde dos traballadores; e establecer os contactos necesarios, programar e realizar as análises e recoñecementos pertinentes.

Sobre o estudo das causas dos accidentes graves e mortais de Galicia, Adela Quinzá-Torroja sostivo que a redución sostida da sinistralidade laboral, especialmente a que xera accidentes de graves consecuencias, é un dos obxectivos prioritarios das políticas de seguridade e saúde no traballo.

Así, en 2011 iniciouse a recollida sistematizada e a organización deste datos, que permitirá unha primeira aproximación ao estudo cualitativo causal, e establecer unha gradación das máis habituais, así como a clasificación dos tipos de accidentes graves e mortais máis frecuentes, sobre a base das investigacións realizadas.

Doutra banda, o Instituto presta especial atención á formación en prevención de riscos laborais en todos os tramos de idade escolar, aos traballadores e empresarios e aos técnicos de prevención de riscos laborais.

Destacan as accións formativas que chegarán a preto de 8.000 persoas, como a Escola Galega de Prevención de Riscos Laborais; o desenvolvemento de 27 xornadas técnicas formativas propias do ISSGA; así coma outras organizadas en colaboración con outros organismos; 12 cursos básicos de prevención de riscos laborais presenciais, e 3 cursos en liña de formación en prevención de riscos laborais, ademais de un curso específico para actividades de tempo libre (en colaboración coa Dirección Xeral de Xuventude) e outro curso específico para o sector do agro en colaboración coa Consellería de Medio Rural e os sindicatos agrarios, no marco da Aula Virtual do instituto.

Adela Quinzá-Torroja engadiu que o Plan de Actividades do ISSGA para 2012 inclúe a continuidade de liñas postas en marcha en anos anteriores e que tiveron gran aceptación, tales como o impulso da colaboración coa autoridade sanitaria na investigación de enfermidades e vixilancia epidemiolóxica da saúde laboral, o mapa de riscos ergonómicos de Galicia ou o Plan piloto de avaliación de riscos psicosociais na administración.

UN 15,61% MENOS DE ACCIDENTES EN 2011

A directora do ISSGA aproveitou para informar de que a sinistralidade laboral en Galicia reduciuse nun 15,61% en 2011 con respecto a 2010, ao rexistrar un total de 31.149 accidentes con baixa en xornada laboral, 5.763 menos que no 2010. De eles, 30.623 foron leves, 474 graves e 52 mortais.

Adela Quinzá-Torroja indicou que a sinistralidade descendeu nas catro provincias galegas (A Coruña -14,39%, Lugo -12,78%, Ourense -17,24%, Pontevedra -17,37%) e recalcou que os sinistros mortais baixaron en xeral un 18,75 por cento.

Así mesmo resaltou que os accidentes ‘in itinere’, os ocorridos durante os desprazamentos ao ir ou volver do traballo, diminuíron nun 15,04% con respecto ao ano anterior.

Por sectores, Quinzá-Torroja apuntou que o maior descenso rexistrouse na construción (24,64%), seguido da industria (17,8%), dos servizos (11,1%), a pesca (8%) e a agricultura (6,2%).

FONTE: 20-01-2012 ISSGA.ES

Os españois traballan expostos a diario a miles de sustancias neurotóxicas

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 11:58:39 +0100

Os españois están expostos no traballo a numerosas sustancias químicas moi tóxicas e perigosas para o sistema neuronal e que poden provocar, por contacto ou por inhalación, doenzas leves e reversibles como cefaleas ou confusión, pero tamén alteracións neurológicas irreversibles como alzhéimer ou parkinson.

Case un dezaoito por cento dos traballadores manipula contaminantes químicos, aínda que a presenza de sustancias ou combinados potencialmente perigosos esténdese a practicamente todos os sectores produtivos.

De feito, a exposición a sustancias químicas perigosas causa cada ano en España máis mortes que os accidentes de traballo, razón pola que desde diferentes estamentos incidiuse na importancia de previr os riscos para aumentar a competitividade e produtividade empresarial e para reducir o custo dos accidentes e das enfermidades.

"Estamos absolutamente rodeados dun risco que convén coñecer", sinalou a Efe o neurólogo Mariano Montori, responsable do Grupo de Estudo de Neurología do Traballo da Sociedade Española de Neurología, e referir aos estudos xa publicados en Europa segundo os cales o número de mortes por "cancro laboral" é quince veces superior ao de falecidos por accidentes laborais.

MÁIS DE 100.000 SUSTANCIAS NEUROTÓXICAS

Segundo datos da Sociedade Española de Neurología, os europeos manipulan no ámbito laboral 100.000 sustancias potencialmente neurotóxicas (as combinacións serían infinitas), pero só un milleiro están convenientemente estudadas.

Para tratar de controlar todas as sustancias químicas que se utilizan en Europa, a UE dotouse do regulamento "Reach" (Rexistro, Avaliación e Autorización de Químicos) para mellorar a información existente sobre cada produto que se comercializa e elevar os niveis de seguridade para protexer a saúde humana e o medio ambiente.

O regulamento establece un calendario de obrigado cumprimento para todos os produtos, que comezou en 2010 e que non concluirá até o ano 2018.

Até a data, a xigantesca base de datos que se está xerando en cumprimento desa regulamentación contén información referida a máis de 28.000 sustancias ou compoñentes químicos que se comercializan na UE.

O rexistro inclúe mesmo un índice de "sustancias altamente preocupantes", no que se inclúen todos aqueles produtos que a xuízo da Axencia Química Europea non deberían en ningún caso ser utilizados sen autorización, debido aos seus potenciais riscos cancerígenos ou mutagénicos.

Así, Mariano Montori advertiu, en declaracións a Efe, da importancia de coñecer estas sustancias, de estudalas e de coñecer os seus perigos potenciais para previr riscos e enfermidades, e mostrouse convencido de que "Reach" "vai pór un pouco de orde en todo isto", ao obrigar ás empresas a analizar os produtos químicos que usan e a avaliar os seus potenciais riscos, e entre eles os neurotóxicos.

Pero ao seu xuízo, o principal risco deste rexistro europeo é que se acabe convertendo nun simple automatismo, e que as empresas se limiten a comunicar o que fabrican ou as sustancias coas que traballan, pero sen chegar a identificar e avaliar en profundidade os riscos.

A pregunta entón é: estamos nestes momentos en condicións de coñecer todo o risco?, e Montori responde: "Non existe ningunha institución capaz de coñecelos e documentalos todos. É un traballo inxente".

Os datos da Sociedade Española de Neurología apuntan que en España a exposición a contaminantes químicos débese á utilización directa de produtos químicos no posto de traballo, e os seus cálculos cifran nun 17,6 por cento a porcentaxe de traballadores que manipulan contaminantes químicos.

Aínda é maior (un 22 por cento) a porcentaxe de europeos que inhalan fumes e vapores durante o menos unha cuarta parte da súa vida laboral, e os médicos advertiron de que a inhalación nos ámbitos laborais é precisamente a vía de absorción de sustancias neurotóxicas máis frecuente.

As exposicións de curta duración ou a doses baixas poden causar efectos reversibles, comoc efaleas ou mareos, pero cando se trata de exposicións prolongadas no tempo a sustancias potencialmente neurotóxicas pódense chegar a producir alteracións neurolóxicas ou morfológicas irreversibles.

NON CRIMINALIZAR Á QUÍMICA

Os neurólogos advertiron de que os síntomas que se producen no sistema nervioso periférico, como os hormigueos, cambras, as náuseas ou as dificultades para respirar, son moi coñecidos, pero non o son os síntomas e as repercusións que poden chegar a ter no sistema nervioso central.

Pero os médicos adscritos ao grupo de estudo de Neurología no Traballo da SEN recompilaron xa moitos estudos realizados e chegaron a algunhas conclusións: que a exposición a pesticidas está asociada a un maior risco de padecer párkinson ou alzhéimer, que os disolventes poden ocasionar síntomas neuropsiquiátricos ou danos cerebrais, ou que a exposición a metais intervén na formación de placas senís.

Mariano Montori subliñou a importancia de coñecer se detrás de enfermidades ou doenzas como o párkinson, o alzhéimer, un cadro de confusión ou unha deterioración cognitiva pódense esconder sustancias tóxicas presentes no ámbito laboral ou doméstico, para aplicar o tratamento máis adecuado, para "salvagardar" ao traballador do sitio que está "contaminado" e previr que outros empregados sufran a mesma neurotoxicidad.

O certo é que as sustancias desas características están presentes en todas partes -nas tapicerías dos coches, na roupa, nos colorantes, nos alimentos, insecticidas ou pesticidas-. "Estamos expostos a múltiples sustancias, a doses pequenas e dunha forma continuada", observou o neurólogo, e insistiu nunha cousa: non criminalizar á química.

A propia Axencia Europea de Produtos Químicos advirte de que a vida non existiría sen os produtos químicos e que algúns dos máis perigosos -o arsénico ou a belladona- son de orixe natural, pero tamén recoñece que o seu nome evoca perigos en potencia e que a súa presenza está habitualmente asociada a sinais de perigo, a caveiras e a mornas cruzadas.

FONTE: 22-01-2012 DIARIO DE NAVARRA

Unha correcta hidratación no traballo mellora a produtividade e reduce custos sanitarios por accidentes ou enfermidade?

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 11:52:49 +0100

Os responsables da empresa de bebidas refrescantes en España, consideran que unha correcta hidratación pode previr accidentes laborais e situacións de baixo rendemento. Ademais, aseguran que pode mellorar a sensación de benestar dos empregados. Para iso, a guía ofrece recomendacións específicas de hidratación segundo a clase e características do traballo que se desenvolva.

O manual está dirixido a concienciar aos profesionais da saúde, directivos e autoridades. Segundo o seu texto, débense establecer pautas para repor a cantidade adecuada de líquidos durante a xornada na empresa e que estas formen parte dos protocolos laborais.

Niso inflúen a intensidade e duración do traballo ou as condicións ambientais nas que se realice. En casos extremos, como a minería e a construción, as perdas hídricas poden ser de gran magnitude? non só polo esforzo e as condicións, senón tamén polo carácter continuado da actividade laboral.

Noutras circunstancias tamén pode ser prioritaria a hidratación, como se dá nos traballos industriais. A roupa hermética ou o equipamento de protección poden afectar á saúde do traballador se non repón líquidos. Ademais, o aire acondicionado das oficinas ?pode provocar sequedad, manteñen.

Un dos obxectivos da guía é que o traballador xa chegue suficientemente ben hidratado ao seu posto laboral. Pero aínda así, é necesario beber cada hora, tomándose un descanso para facelo de forma adecuada.

Por último, na guía obsérvanse as consecuencias de non beber o suficiente líquido recomendado. O aumento da presión cardiovascular e do ritmo cardíaco de forma progresiva, o que deriva nun aumento da percepción de fatiga, pode ser unha das consecuencias de non hidratarse correctamente.

FONTE: 22-01-2012 PREVENCIONAR.COM

As formas do mobbing laboral

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 10:37:03 +0100

Que é o mobbing?

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 10:32:00 +0100

Que non é mobbing

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 10:28:18 +0100

UGT desenvolve unha campaña de prevención e sensibilización do consumo de alcol nos centros de traballo

UGT Galicia — Mon, 23 Jan 2012 09:58:47 +0100

Segundo a "A Estratexia Mundial para reducir o uso nocivo do alcol" o traballo" (2010) da Organización Mundial da Saúde (OMS) calcúlase que o uso nocivo do alcol causa cada ano 2,5 millóns de mortes, e unha proporción considerable delas corresponde a persoas novas.

O consumo de bebidas alcohólicas ocupa o terceiro lugar entre os principais factores de risco de mala saúde no mundo.
O consumo de drogas no ámbito laboral constitúe un elemento claro de deterioración da seguridade e saúde no traballo; cando o traballo desenvólvese en determinadas condicións (ambientais, de seguridade ou da propia organización e clima laboral) como altos ritmos de traballo, insatisfacción ou precariedade, estas poden estar na orixe do consumo de determinadas sustancias como o alcol, droga socialmente aceptada, pero que pode ter graves consecuencias para o traballador e repercutir negativamente na empresa.
Ante isto, UGT considera necesario desenvolver unha adecuada prevención nos centros de traballo, partindo do coñecemento previo, para abordar esta problemática; é por iso que consideramos á empresa como o lugar adecuado para desenvolver políticas e plans de prevención en materia de drogodependencias, que permitan previr este tipo de situacións e problemáticas, dentro do marco da obrigada vixilancia da saúde dos traballadores, aplicando a Lei de Prevención de Riscos Laborais, para dar a coñecer as sustancias, os seus efectos e como inflúe o seu consumo na realización dos traballos; elaborando e integrando dentro das empresas políticas de intervención e prevención, tarefa na que debemos traballar conxuntamente as administracións e os diferentes axentes do ámbito laboral: empresarios, traballadores, comités de seguridade e saúde, delegados de prevención, responsables de recursos humanos e representantes sindicais.

Desde o sindicato realizáronse xa distintas publicacións vinculadas á prevención das Drogodependencias no ámbito laboral, como a Guía de Prevención "Mujer y dorgodependencias en el ámbito laboral" o "Prevención das drogodependencias en traballadores/as de Centros Penais e a Atención Primaria"; ou, no caso que nos ocupa, "Prevención do Consumo do Alcol no lugar de traballo" con máis de 50.000 publicacións que serán distribuídas por toda a estrutura territorial e sectorial do sindicato.
UGT quere destacar que, ademais dos riscos habituais que levan determinadas ocupacións, incrementados se se produce consumo de sustancias psicoactivas, hai toda unha serie de Riscos Psicosociais sociados ao consumo do alcol. Unha deficiente organización do traballo pode dar lugar á aparición destes riscos, e desencadear ou cronificar no consumo de alcol como método de liberación.

FONTE: 21-01-2012 UGT.ES

Campaña de información da accidentalidade laboral viaria (DGT)

UGT Galicia — Tue, 17 Jan 2012 16:27:00 +0100

Coa lema "A seguridade no traballo comeza ao saír de casa", a campaña trata de concienciar aos traballadores de que a protección no traballo debe estenderse tamén aos traxectos de ida e volta ao traballo. A campaña inclúe dous anuncios en televisión e dúas cuñas radiofónicas nas que a través de situacións cotiás chámase a atención sobre este tipo de desprazamentos.

Un de cada tres accidentes laborais mortais foron por accidente de tráfico
Dos 264 traballadores falecidos en accidentes laborais de tráfico, 165 fórono por accidente in itinere
O 70% dos accidentes laborais de tráfico in itinere prodúcese no tr axecto de ida
"De casa ao traballo e do traballo a casa" é a mensaxe máis repetida dos anuncios, que se une ao slogan de toda a campaña "A seguridade no traballo comeza ao saír de casa"

FONTE: 16-01-2012 PREVENCIONAR.COM