Novas - Oficina técnica de prevención de riscos laborais

A hora das vítimas do amianto

UGT Galicia — Sat, 14 Apr 2012 10:40:12 +0200

A loita das vítimas do amianto en España foi durante longo tempo un labor illada e solitaria. As reclamacións pasaban tan inadvertidas como a forma que ten de matar este axente canceríxeno amplamente usado en distintos sectores industriais ata 2001. Este escenario, non obstante, cambiou. Cada vez é máis frecuente que os pacientes unan as súas forzas para litigar contra as empresas onde respiraron as tóxicas fibras de asbesto, unha estratexia que está a dar os seus froitos. O último exemplo é a sentenza feita pública onte que condena á empresa Uralita a indemnizar con 1,7 millóns de euros 23 empregados da extinta planta de Getafe por "non adoptar as medidas de protección necesarias para preservar a saúde dos traballadores". Con toda probabilidade, non será o último fallo nesta dirección. Non só porque hai máis demandas colectivas similares nos tribunais. Senón porque é de prever que se sigan presentando ao longo dos próximos anos, a medida que vaian aparecendo novos afectados pola inhalación de po de amianto. As enfermidades que provocan estas microfibras -cancro de pulmón, pleura e larinxe; unha forma de insuficiencia pulmonar coñecida como asbestosis, e placas pleurais- poden tardar ata 40 anos en manifestarse. A cuestión non é se haberá máis vítimas, senón cantas, algo nada doado de determinar. Un estudo epidemiolóxico (o único elaborado en España sobre esta cuestión) dirixido por Fernando García Benavides, director do Centro de Investigación de Saúde Laboral da Universidade Pompeu, estima que os casos de mesotelioma (cancro de pleura, directamente relacionado coa exposición ao amianto) seguirán incrementándose ata o ano 2016. As estimacións do traballo son que, entre 2007 e 2016, haberá unhas 1.321 mortes de homes por este tumor. Recursos en grupo Fronte ás reclamacións individuais, nos últimos anos houbo en España un aumento de demandas colectivas de vítimas da exposición ao amianto. Malia iso, non houbo fallos tan contundentes como o ditado en Italia en 13 de febreiro pasado. O Tribunal de Turín condenou a dous directivos da empresa Eternit a 16 anos de cárcere cada un pola morte de 2.300 persoas. En España, en 2009, houbo condenas de cárcere (por conformidade) para catro responsables de Unión Naval de Levante, pero inferiores a do, polo que non remataron en prisión. Foi pola morte de 20 traballadores e as lesións producidas a outros 51, nun dos poucos casos nos que se optou pola vía penal. Algúns avogados defenden a xurisdición laboral por ser os xuíces máis sensibles Máis difícil é avaliar o total de falecementos de todas as patoloxías vinculadas ao amianto. Comisións Obreiras eleva a cifra total a uns 50.000 mortos en España entre 2000 e 2030 debido á exposición ao contaminante nas décadas dos oitenta e os noventa. Grazas ás súas extraordinarias condicións ignífugas e illantes, polo seu baixo prezo, a súa maleabilidade e lixeireza, o amianto foi xenerosamente empregado en materiais de construción, revestimentos illantes de embarcacións e trens, de cables e canalizacións. As fibras de asbesto estaban nas zapatas de freo dos coches, as fundas das pranchas, os traxes ignífugos dos bombeiros e ata noutros 6.000 produtos. A sentenza de Getafe, que onte difundiu a Asociación de Vítimas do Amianto (Avida), é un bo exemplo do cambio de tendencia que existe a favor dun incremento de demandas colectivas. "Nestes momentos teño varios procedementos abertos", comenta Fernando Morillo, un avogado de Madrid especializado neste tipo de casos que colabora coa Asociación Vítimas do Amianto. "E están en marcha outros similares, polo menos, en Sevilla, Valladolid, A Coruña e o País Vasco," engade. Unha análise sobre a xurisprudencia española relativa a fallos por danos de amianto entre 1996 e 2010 elaborada polo avogado Albert Azagra (sobre 190 sentenzas do Tribunal Supremo, tribunais superiores de xustiza e audiencias provinciais) bota luz sobre os recentes esforzos dirixidos a presentar reclamacións colectivas. "Cambiaron as estratexias procesuais e, xunto ás accións individuais, encontramos un uso crecente de instrumentos de agregación procesual", recolle o estudo. O documento tamén advirte un cambio no tipo de casos que chegan aos xulgados. Ademais de traballadores afectados por motivos laborais, "os casos de exposicións domésticas e ambientais causantes de placas pleurais ou patoloxías benignas irromperon con forza", engade. Xa non se indemniza só os obreiros, senón tamén os veciños que vivían preto das fábricas onde se empregaba o asbesto. É o que aconteceu coa sentenza que impuxo un xuíz de primeira instancia en xullo de 2010 contra Uralita na que en xullo de 2010 condenou a empresa a indemnizar con 3,9 millóns de euros 45 veciños de Cerdanyola e Ripollet (Barcelona). O xuíz considerou que a mercantil era responsable de ter provocado tumores e problemas respiratorios a todos eles debido ás fibras de asbesto que se diseminaban no proceso de fabricación de fibrocemento na factoría de Cerdanyola. Outro dos grandes casos xudiciais do amianto en España foi a denuncia formulada por 71 traballadores contra Unión Naval de Levante en Valencia, unha das escasa formuladas por vía penal. En xullo de 2009, a empresa chegou a un acordo coa acusación. Recoñeceu que non cumpriu as medidas de seguridade e asumiu a súa responsabilidade nas mortes e lesións de empregados que inhalaron o contaminante en traballos de construción e reparación de buques. Entón pagou case 11 millóns de euros: entre 250.000 e 200.000 por cada un dos 20 falecidos e entre 110.000 e 150.000 polos 51 enfermos. Malia estes antecedentes, os especialistas consultados consideran que en España non é probable que se falle unha sentenza tan contundente como a ditada polo Tribunal de Turín o pasado luns 13 de febreiro contra a multinacional Eternit (o equivalente italiano de Uralita) que durante décadas fabricou fibrocemento en distintas factorías. Os xuíces condenaron o expropietario do grupo, o suízo Stephan Schmidheiny, de 65 anos, e ao exdirixente belga Louis de Cartier, de 91, a 16 anos de cárcere pola morte de 2.300 persoas e a enfermidade doutras 665. Non me consta que haxa nin un empresario condenado penalmente" en España, explica Morillo. Os que máis preto estiveron foron os responsables de Unión Naval de Levante acusados. O acordo fixou ata un ano e dous meses de cárcere para tres xefes de seguridade, polo que evitaron rematar entre reixas ao ser penas inferiores aos dous anos e carecer de antecedentes. "Vexo complicado conseguir unha sentenza similar á de Eternit en España", comenta o letrado da asociación de vítimas do contaminante. "O que non descartaría a curto ou longo prazo sería unha demanda contra o Estado por responsabilidade patrimonial". O avogado sostén que en España existiu "unha lexislación moi permisiva en prol dun beneficio industrial", e as consecuencias diso "estámolas a observar agora". En España, a vía penal para perseguir responsabilidades polas mortes atribuídas ao amianto apenas explorouse. "Para o traballador é máis beneficiosa a vía laboral", explica Àlex Tisminetzki, avogado do Col.lectiu Rolda, que representa centenares de vítimas catalás. "As indemnizacións son máis altas, os xuíces son máis sensibles e é unha xurisdición gratuíta; se se perde non hai costas", comenta. Este despacho anunciou onte unha resolución favorable no Tribunal Supremo contra Uralita que "considera probado que a multinacional incumpriu sistematicamente a normativa laboral e de prevención de riscos anterior a 1977". Con ela "péchase a porta aos recursos presentados pola empresa" "noutros casos", sostén o despacho. Este diario non puido solicitar onte a versión de Uralita. Un dos recursos que distintos países, como Francia ou Bélxica, deseñaron para atender con maior axilidade as reclamacións dos afectados polo amianto é a creación dun fondo de compensación. En Francia, máis do 85% das vítimas optaron en 2008 por esta vía, o que permite unha compensación máis rápida e segura que a que ofrece o recurso aos tribunais. Algunhas autonomías xa están camiñando nesta dirección. O mes pasado, o Parlamento vasco dió o primeiro paso para a posta en marcha dun fondo de compensación. FONTE: 01-03-2012 EL PAIS

II. ASISTENCIA SANITARIA E RECUPERADORA CON MEDIOS XESTIONADOS POLAS MATEPSS

UGT Galicia — Sat, 14 Apr 2012 10:26:13 +0200

1. Instalacións e servizos sanitarios e recuperadores adscritos ás MATEPSS As prestacións sanitarias e recuperadoras da Seguridade Social derivadas de continxencias profesionais, encomendadas ás MATEPSS, así como a asistencia sanitaria correspondente a continxencias comúns que sexa legalmente autorizada ou que poida realizarse e facturarse de conformidade coa normativa aplicable, poderanse facer efectivas por aquelas mediante algunha ou algunhas das seguintes modalidades (art.º 1.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro): a) A través dos recursos sanitarios e recuperadores xestionados polas MATEPSS, incluídas os das entidades e centros mancomunados. b) Por medio de convenios coas Administracións públicas sanitarias ou mediante concertos con medios privados. As instalacións e servizos sanitarios e recuperadores das MATEPSS, en canto que están destinados á cobertura de prestacións incluídas na acción protectora da Seguridade Social e integradas no Sistema Nacional de Saúde, estarán sometidos á inspección e control das Administracións públicas sanitarias (art.º 1.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). As MATEPSS poderán crear instalacións e servizos sanitarios e recuperadores para a prestación da asistencia sanitaria e a plena recuperación dos traballadores accidentados no traballo e afectados de enfermidade profesional, conforme á planificación que se estableza polo Ministerio de Emprego e Seguridade Social, tendo en conta a dispoñibilidade dos servizos sanitarios e recuperadores doutras MATEPSS, así como a existencia de convenios coas Administracións públicas sanitarias na área xeográfica de influencia na que se pretendan crear tales servizos (art.º 3.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e no suposto de inexistencia, insuficiencia ou non dispoñibilidade de instalacións e servizos sanitarios e recuperadores das MATEPSS ou de inexistencia de convenios coas Administracións públicas sanitarias na área xeográfica de influencia, aquelas poderán someter á aprobación da Dirección Xeneral de Ordenación da Seguridade Social a creación ou modificación de instalacións e servizos sanitarios e recuperadores, xunto cunha memoria na que se fagan constar os extremos que se sinalan a continuación, en unión de certificación de acordo da xunta directiva sobre a procedencia de creación ou modificación de tales instalacións e servizos (art.º 3.2 do RD 1630/2011, de 14 de novembro): - Xustificación da necesidade da creación ou modificación de instalacións e servizos solicitada pola inexistencia, insuficiencia ou non dispoñibilidade de recursos sanitarios e recuperadores adecuados doutras MATEPSS ou pola inexistencia de convenios coas Administracións públicas sanitarias a través dos cales podería dispensarse a asistencia sanitaria e recuperadora. - Contía e distribución dos investimentos correspondentes, así como as previsións de gastos de funcionamento (capítulos 1 e 2 do presuposto). En relación cos investimentos ou operacións patrimoniais que leve consigo a creación ou modificación de instalacións ou servizos sanitarios e recuperadores, estarase ao disposto nos preceptos correspondentes do RMATEPSS; e os investimentos ou operacións patrimoniais indicadas con cargo a recursos da Seguridade Social só poderán realizarse no suposto de dispoñer da autorización previa correspondente, de acordo co establecido no RD 1221/1992, do 9 de outubro, sobre o patrimonio da Seguridade Social (art.º 3.5 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). - Calendario previsible de execución. A Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social remitirá a solicitude, xunto coa memoria acompañada, ás Administracións sanitarias das comunidades autónomas afectadas pola solicitude, para que emitan informe valorativo, con carácter preceptivo e determinante, acerca da situación e características das instalacións e servizos propostos e da súa adecuación ás finalidades que deben cumprir e ao establecido na normativa específica que resulte de aplicación na comunidade autónoma (art.º 3.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e ditará resolución aprobando ou denegando a solicitude de creación ou modificación de instalacións e servizos sanitarios e recuperadores formulada pola MATEPSS no prazo dos 6 meses seguintes á data da presentación, debendo determinar a resolución aprobatoria da solicitude as condicións nas que deberá levarse para efecto a súa execución (art.º 3.4 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). As MATEPSS deberán acreditar ante a Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social a suficiencia das súas instalacións e servizos sanitarios e recuperadores, outorgada polos órganos correspondentes das comunidades autónomas (art.º 4.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e a supresión das instalacións e servizos sanitarios e recuperadores tramitarase de conformidade co disposto no art.º 12.1 do RMATEPSS (art.º 4.2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Ademais, poderán contratar a prestación de servizos profesionais clínicos con persoas físicas ou xurídicas nas instalacións e servizos, cando razóns de especialidade, volume de xestión ou outras circunstancias concorrentes o fagan aconsellable, debendo axustarse as tarifas a aplicar ao disposto no art.º 13 do RD 1630/2011, do 14 de novembro, coa dedución do custo pola utilización das instalacións das MATEPSS; e no prazo dun mes a partir da formalización do contrato, a MATEPSS deberá comunicar a Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social e acreditar a concorrencia das anteriores circunstancias indicadas (art.º 5 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). A celebración dos contratos que sexan necesarios para dar cumprimento ás previsións contidas no RD 1630/2011, do 14 de novembro, axustarase, en canto sexa de aplicación, ao establecido para o efecto no texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por Real Decreto Lexislativo 3/2011, do 14 de novembro (art.º 1.4 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Ao persoal sanitario que desenvolva as actividades sanitarias e recuperadoras encomendadas ás MATEPSS e que se encontre afectado polo previsto no art.º 3.1 da Lei 53/1984, do 26 de decembro, de incompatibilidades do persoal ao servizo das Administracións públicas, seralle de aplicación o réxime de incompatibilidades vixente na comunidade autónoma na que se desenvolvan tales actividades (art.º 1.5 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Por último, nos termos e co contido que se establezan polo Ministerio de Emprego e Seguridade Social, na Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social levarase un rexistro dos recursos sanitarios e recuperadores para a dispensa das prestacións encomendadas ás MATEPSS, que deberá conter, polo menos, información relativa aos centros propios e concertados, persoal sanitario que presta servizos nestes e actividades de tales centros (art.º 1.6 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). a. Entidades e centros mancomunados das MATEPSS Coa finalidade de obter a maior eficacia e racionalización na utilización dos recursos xestionados, as MATEPSS poderán establecer entre si os mecanismos de colaboración e cooperación que sexan necesarios para o mellor desenvolvemento das competencias que teñen legalmente encomendadas (art.º 91.1 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro); e sen prexuízo doutras posibles fórmulas de colaboración que puidesen establecerse, o Ministerio de Emprego e Seguridade Social poderá autorizar a dous ou máis MATEPSS a posta en común dos medios necesarios para o desenvolvemento da súa xestión, que poderá revestir as seguintes modalidades (art.º 91.1 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro): 1) Entidades mancomunadas, a través das cales se poderá levar a cabo a posta en común de cantos instrumentos, medios, instalacións e servizos adscritos ás MATEPSS partícipes, preexistentes, ou non, sexan necesarios en orde á maior eficacia na utilización dos recursos públicos xestionados por aquelas. 2) Centros mancomunados, para a posta en común de medios co fin de establecer instalacións e servizos sanitarios e recuperadores para a prestación da asistencia e a recuperación dos traballadores incluídos no ámbito de protección das MATEPSS partícipes. Estas entidades e centros mancomunados quedarán asimilados ás MATEPSS partícipes no desenvolvemento da súa actividade, a cal levarán a cabo baixo a dirección e tutela do Ministerio de Emprego e Seguridade Social (art.º 91.3 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). Os ingresos procedentes das cotas da Seguridade Social das MATEPSS partícipes e os que obteñan as entidades e os centros mancomunados como consecuencia da súa xestión, así como os bens mobles ou inmobles en que poidan investirse os devanditos ingresos, así como os ingresos que as entidades e os centros mancomunados poidan xerar nas instalacións e servizos sanitarios e recuperadores postos en común polas MATEPSS partícipes, como consecuencia da dispensa de prestacións e servizos a persoas alleas ao colectivo de traballadores protexidos polas MATEPSS partícipes, formarán parte do patrimonio da Seguridade Social e están afectados ao cumprimento dos fins desta (art.º 92.1 e 2 do RMATEPSS engadido polo RD 38/2010, de 15 de xaneiro). A Orde TIN/866/2010, do 5 de abril, estableceu os criterios que deben cumprir as MATEPSS e as súas entidades e centros mancomunados na xestión dos servizos de tesouraría contratados con entidades financeiras para a administración de recursos financeiros da Seguridade Social, coa finalidade de que a devandita xestión se axuste aos principios previstos no art.º 69 da Lei 47/2003, do 26 de novembro, xeral presupostaria. Así, os contratos con entidades financeiras, destinados a situar fondos da Seguridade Social, terán o carácter de contratos privados (conforme ao texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por RD Leg. 3/2011, de 14 de novembro, e a súa duración total, incluída a prórroga, non poderá exceder de seis anos (arts. 2 e 5 da Orde TIN/866/2010, do 5 de abril). De forma que os recursos financeiros da Seguridade Social administrados polas MATEPSS e as súas entidades e centros mancomunados se xestionarán a través de servizos de tesouraría xeral, co obxecto da xestión corrente dos ingresos e pagamentos que derivan da función de colaboración das devanditas entidades; e de servizos de tesouraría especial, coa finalidade de atender a aquelas obrigas, dado o seu carácter específico e puntual,que non poden ser satisfeitas polo servizo de tesouraría xeral (art.º 6.1 da Orde TIN/866/2010, do 5 de abril). En calquera caso, a actividade das entidades e os centros mancomunados non poderá servir de fundamento a operacións de lucro mercantil, nin á concesión de beneficios de ningunha clase a favor das MATEPSS partícipes; para estes efectos, non terán a consideración de operacións de lucro mercantil a prestación de servizos e a realización de operacións patrimoniais por parte das MATEPSS partícipes a través da entidade ou centro mancomunado (art.º 92.3 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). Como consecuencia das funcións que poden asumir as entidades e os centros mancomunados, estes terán a natureza de MATEPSS, estando suxeitas á normativa reguladora destas, e, especificamente, á contida no RMATEPSS, no RD 1221/1992, do 9 de outubro, sobre o patrimonio da Seguridade Social, na Lei 47/2003 e no texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por RD Leg. 3/2011, do 14 de novembro, e estarán sometidos ao control interno exercido pola Intervención Xeral da Seguridade Social, nos termos previstos na Lei 47/2003, e nas súas normas de desenvolvemento (art.º 93.1 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). Así, a resolución que autorice a constitución das entidades e centros mancomunados aprobará os correspondentes estatutos, que recollerán, necesariamente os dereitos obrigas forma de financiamento polas MATEPSS partícipes, réxime de goberno, administración, réxime económico e funcións a desenvolver, os cales se axustarán ás prescricións contidas no RMATEPSS e demais normativa de aplicación (art.º 93.2 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). De forma que, aprobada a constitución das entidades e centros mancomunados, se procederá á súa inscrición no rexistro que se levará a estes efectos, dependente da Secretaría de Estado da Seguridade Social, debendo publicarse a devandita inscrición no BOE (art.º 93.3 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro); e en consecuencia, unha vez inscritos no rexistro, as entidades e os centros mancomunados terán personalidade xurídica propia e gozarán de plena capacidade para adquirir, posuír, gravar ou allear bens e dereitos e realizar toda clase de actos e contratos ou exercitar dereitos ou accións nos mesmos termos que as MATEPSS partícipes, todo iso ordenado á realización dos fins que teñen encomendados e conforme ao disposto no RMATEPSS e demais normativa de aplicación (art.º 93.4 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). Tamén as entidades e os centros mancomunados deberán confeccionar e executar os seus presupostos e levar a súa contabilidade conforme ao establecido para este tipo de entidades na Lei 47/2003, e na súa normativa de desenvolvemento (art.º 94 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). Por último, cando a constitución dunha entidade ou centro mancomunado ou a adhesión a unha entidade ou centro xa constituídos tivese algunha consecuencia nas relacións laborais dos traballadores das MATEPSS partícipes, a adopción das medidas relativas aos traballadores requirirá o acordo coa representación dos traballadores ou, no seu defecto, a acreditación das negociacións efectuadas en orde á obtención do devandito acordo (art.º 96 do RMATEPSS, engadido polo RD 38/2010, do 15 de xaneiro). 2. Colaboración entre as MATEPSS en materia de prestacións sanitarias e recuperadoras Co fin de obter a maior eficacia e racionalización dos recursos que xestionan, as MATEPSS poderán establecer entre elas os acordos de colaboración que sexan necesarios para que as prestacións sanitarias e recuperadoras ao seu cargo poidan facerse efectivas mediante a utilización do conxunto dos seus recursos asistenciais e recuperadores (art.º 6 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Para estes efectos, as MATEPSS deberán comunicar á Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social a súa dispoñibilidade para a utilización por outras MATEPSS das súas instalacións e servizos sanitarios e recuperadores, debidamente clasificados por situación, dimensión e especialidade, conforme aos criterios que se establezan nas disposicións de aplicación e desenvolvemento (disposición adicional 2. ª do RD 1630/2011, do 14 de novembro). As disposicións de aplicación e desenvolvemento poderán establecer as tarifas pola dispensa dos servizos sanitarios e recuperadores entre as MATEPSS, de aplicación xeral para todo o sector (art.º 7 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Os acordos que se formalicen entre as mutuas comunicaranse á Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social no prazo dun mes a contar dende a súa formalización, acompañando copia destes; comunicándose en igual prazo as modificacións e rescisións que se produzan (art.º 8 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). 3. Colaboración das MATEPSS coas Administracións públicas sanitarias e coas entidades xestoras da Seguridade Social As MATEPSS poderán celebrar convenios de colaboración coas Administracións públicas sanitarias das comunidades autónomas para a utilización recíproca dos recursos sanitarios e recuperadores respectivos; nos que deberán ser obxecto de determinación, ademais do contido e termos da colaboración, as modalidades de facturación e as tarifas recíprocas aplicables, que poderán fixarse por procesos ou en termos de prezos a prezo fixado, (art.º 9.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). As MATEPSS asumirán con cargo ao presuposto autorizado, sen prexuízo do resarcimento posterior polos servizos de saúde das comunidades autónomas ou polas entidades xestoras da Seguridade Social, o custo orixinado pola realización de probas diagnósticas, tratamentos e procesos de recuperación funcional dirixidos a evitar a prolongación innecesaria dos procesos de incapacidade temporal por continxencias comúns, de conformidade co establecido na disposición adicional 51. ª da LGSS e nos termos e condicións que establezan as disposicións de aplicación e desenvolvemento (art.º 9.2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Así mesmo, as MATEPSS poderán prestar a súa colaboración ás entidades xestoras da Seguridade Social para o desenvolvemento das competencias que estas teñen encomendadas mediante os instrumentos xurídicos que resulten de aplicación (art.º 9.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Por último, os convenios de asistencia sanitaria e recuperadora formalizados polas MATEPSS coas Administracións públicas sanitarias, así como os instrumentos subscritos coas entidades xestoras da Seguridade Social, deberán comunicarse á Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social no prazo dun mes dende a súa formalización, acompañando copia destes 3. Prestación da asistencia sanitaria e recuperadora mediante concerto con medios privados No caso de que as MATEPSS non dispoñan de recursos sanitarios e recuperadores, incluídos os mancomunados, nin exista posibilidade de utilización de instalacións doutras MATEPSS en condicións económicas polo menos tan vantaxosas como as que ofrezan os concertos privados ou non exista convenio coas Administracións públicas sanitarias a través dos cales se poida dispensar de forma axeitada a prestación de asistencia sanitaria e recuperadora na área xeográfica de influencia na que se precise a devandita asistencia, as MATEPSS poderán prestar os devanditos servizos mediante concerto con medios privados, xa se trate de persoas xurídicas ou de persoas físicas, sempre que estes reúnan as seguintes condicións (arts. 11 e 12 do RD 1630/2011, do 14 de novembro): a) Dispoñer de medios propios, materiais e persoais, para levar a cabo os servizos obxecto do concerto. b) Contar coa debida autorización de funcionamento e acreditación de suficiencia e adecuación de medios por parte da autoridade sanitaria competente da comunidade autónoma e acharse inscrito no rexistro de entidades sanitarias autorizadas da devandita comunidade autónoma. c) Acharse inscrito no correspondente rexistro que se levará para estes efectos na Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social. d) Non ter ningún tipo de vinculación ou relación comercial, financeira ou de calquera outra clase, con empresas representadas na xunta directiva da mutua, co representante destas, co director xerente ou calquera outra persoa que exerza funcións de dirección executiva na mutua. e) Acreditar un volume de facturación por prestacións satisfeitas nos tres anos precedentes á formalización do concerto superior á facturación estimada polas prestacións obxecto do contrato. Tales concertos, que deberán axustarse ao disposto no texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por RD Leg. 3/2011, do 14 de novembro, non poderán supoñer a substitución da función colaboradora atribuída ás MATEPSS, en cuxo nome se prestará a asistencia, nin excluír a posibilidade de que tales concertos se estendan a outras MATEPSS; e a súa vixencia non poderá superar o períiodo de dous anos cando a prestación de servizos se realice en centros hospitalarios, ou dun ano no resto dos supostos, e poderán prorrogarse expresamente por igual períiodo, por acordo da xunta directiva, no caso de persistir as circunstancias arriba sinaladas (art.º 11 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). No prazo dun mes a partir da formalización do concerto de asistencia sanitaria e recuperadora, a MATEPS deberá comunicalo á Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social, comunicándose en igual prazo as prórrogas e rescisións de concertos que se produzan; e na devandita comunicación deberá acreditarse documentalmente a concorrencia das circunstancias sinaladas no art.º 11 do RD 1630/2011, do 14 de novembro, e o acordo da xunta directiva da MATEPSS xustificativo de ter sido examinado o concerto por aquela e de terse comprobado a concorrencia no centro sanitario concertado das condicións e requisitos estipulados no concerto, así como de terse axustado ao disposto no texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por RD Leg. 3/2011, do 14 de novembro (art.º 14 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Os centros privados cos que se concerte a prestación sanitaria e recuperadora deberán contar con recursos propios suficientes e adecuados para levar a cabo a prestación obxecto do concerto; aínda que, excepcionalmente, a Dirección Xeral de Ordenación da Seguridade Social poderá autorizar a prestación dos tratamentos cirúrxicos ou postcirúrxicos con medios persoais propios das MATEPSS en centros hospitalarios concertados debidamente autorizados, cando razóns de especialidade, volume de xestión ou outras circunstancias concorrentes, suficientemente acreditadas, o fagan aconsellable (art.º 15.1 e 2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Xunto ás razóns xustificativas da autorización para a prestación daqueles tratamentos en centros hospitalarios concertados con medios privados, a solicitude deberá especificar e identificar os medios persoais propios da MATEPSS que van levar a cabo os tratamentos (art.º 15.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Os devanditos profesionais non poderán prestar ningún outro servizo na instalación sanitaria concertada, nin atender a pacientes distintos dos protexidos pola MATEPSS solicitante; e tales profesionais, así como os membros da xunta directiva, o director xerente, ou calquera outra persoa que exerza funcións de dirección executiva na MATEPSS non poderán ter participación ningunha, directa ou indirecta, na propiedade ou xestión das instalacións concertadas, xa sexa a título individual ou societario (art.º 15.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Por último, a fixación das tarifas aplicables aos concertos de asistencia sanitaria que subscriban as MATEPSS con medios sanitarios e recuperadores privados deberá axustarse, entre os prezos de mercado na área xeográfica de influencia, e en función da utilización de tales servizos sanitarios e recuperadores, ao prezo economicamente máis vantaxoso para a MATEPSS (art.º 13 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); das tarifas a aplicar no suposto sinalado no art.º 15. 2 e 3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro, deberá deducirse o custo da achega de medios persoais efectuada pola MATEPSS, de forma que o custo total para esta última non exceda do establecido no art.º 13 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). 4. Prestación de asistencia sanitaria a favor de persoas que carezan do dereito ou cando exista un terceiro obrigado ao pagamento Nos supostos de dispensa de atencións e prestacións sanitarias a favor de persoas que carezan de dereito á asistencia sanitaria da Seguridade Social aos que se refire o art.º 71.5 da LGSS, a tarifa de prezos aplicable fixarase atendendo aos criterios establecidos nos arta. 25 e 26 da Lei 8/1989, do 13 de abril, de taxas e prezos públicos (art.º 16.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Neste suposto, o obrigado ao pagamento das prestacións e servizos sanitarios será o beneficiario destes (art.º 17.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e cando, aínda ostentando o beneficiario o dereito á prestación sanitaria da Seguridade Social, a devandita prestación teña como orixe supostos de feito que impliquen responsabilidade criminal ou civil dalgunha persoa, a MATEPSS fará efectiva a prestación pero terá dereito a reclamar ao terceiro responsable, ao terceiro obrigado ao pagamento ou, no seu caso, ao subrogado legal ou contractualmente nas súas obrigas, o custo das prestacións sanitarias que tivese satisfeito (art.º 17.2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). A devandita tarifa será tamén de aplicación cando a dispensa de atencións, prestacións e servizos sanitarios se realice a favor de persoas que ostenten o dereito á asistencia sanitaria, nos supostos en que exista un terceiro obrigado ao seu pagamento (art.º 16.2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e á dispensa pola MATEPSS de prestacións e servizos sanitarios a persoas alleas ao seu colectivo de traballadores protexidos ou ao doutra ou outras MATEPS coas que non existan os mecanismos de colaboración establecidos no RD 1630/2011, do 14 de novembro (art.º 16.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). A MATEPSS deberá liquidar o crédito xerado polas prestacións e servizos sanitarios a que se refire o art.º 16 do RD 1630/2011, do 14 de novembro, e instar o seu pagamento dos suxeitos obrigados a el, no prazo máximo de dous meses a contar dende a data de recepción da reclamación, de conformidade co establecido no segundo parágrafo do art.º 71.5 da LGSS (art.º 18.1 do RD 1630/2011, do 14 de novembro); e cando os suxeitos obrigados non efectúen o pagamento da débeda no prazo previsto, a MATEPSS remitirao á TGSS para os efectos previstos naquel precepto da LGSS (art.º 18.2 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). Por último, de conformidade co establecido no último parágrafo do art.º 127.3 da LGSS, as MATEPSS poderán comparecer directamente no procedemento penal ou civil seguido para facer efectivo o resarcimento, así como para promovelo directamente, considerándose como terceiros prexudicados para o efecto do art.º 113 do Código Penal (art.º 18.3 do RD 1630/2011, do 14 de novembro). FONTE: MARZO LEXNOVA

II. ASISTENCIA SANITARIA E RECUPERADORA CON MEDIOS XESTIONADOS POLAS MATEPSS

UGT Galicia — Sat, 14 Apr 2012 10:26:12 +0200

A prestación de servizos sanitarios e de recuperación polas Mutuas de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais da Seguridade Social

UGT Galicia — Sat, 14 Apr 2012 10:24:19 +0200

As Mutuas de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais da Seguridade Social (MATEPSS) son as asociacións de empresarios que, debidamente autorizadas polo Ministerio de Emprego e Seguridade Social e con tal denominación se constitúan, sen ánimo de lucro e con suxeición ás normas regulamentarias que se establezan, por empresarios que asuman para o efecto unha responsabilidade mancomunada e co principal obxecto de colaborar na xestión da Seguridade Social, sen prexuízo da realización doutras prestacións, servizos e actividades que legalmente lle sexan atribuídas, baixo a tutela e dirección daquel Ministerio (arts. 68.1 do texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/1994, de 20 de xuño (LGSS), e 2.1 do Regulamento xeral sobre colaboración das Mutuas de Accidentes de Traballo e Enfermidades Profesionais da Seguridade Social (RMATEPSS), na redacción do RD 1382/2008, da 1 de agosto, polo que, en desenvolvemento da Lei 18/2007, do 4 de xullo, pola que se procede á integración dos traballadores por conta propia do Réxime Especial Agrario da Seguridade Social no Réxime Especial da Seguridade Social dos Traballadores por Conta Propia ou Autónomos, e a Lei 20/2007, do 11 de xullo, do Estatuto do traballo autónomo, modifícanse diversos Regulamentos xerais no ámbito da Seguridade Social). As devanditas MATEPSS poderán asumir a cobertura da prestación económica por incapacidade temporal derivada de continxencias comúns do persoal ao servizo dos empresarios asociados; asumirán a protección da prestación económica por incapacidade temporal derivada de continxencias comúns e fronte ás continxencias de accidentes de traballo e enfermidades profesionais no Réxime Especial da Seguridade Social dos Traballadores por Conta Propia ou Autónomos; e poderán asumir a protección das continxencias profesionais dos traballadores por conta propia incluídos no Réxime Especial da Seguridade Social dos Traballadores do Mar (art.º 2.1 do RMATEPSS, na redacción do RD 1382/2008). No ámbito de tales competencias, as MATEPSS poden desenvolver a prestación de servizos sanitarios e recuperadores con medios xestionados polas propias MATEPSS, mediante a súa colaboración coas Administracións públicas sanitarias e coas entidades xestoras da Seguridade Social ou mediante o concerto con servizos privados, nos termos establecidos no RD 1630/2011, do 14 de novembro, polo que se regula a prestación de servizos sanitarios e de recuperación polas MATEPSS. Para realizar a prestación de asistencia debida e a plena recuperación dos traballadores protexidos, as MATEPSS poden optar por calquera dos seguintes medios (art.º 12 do RMATEPSS, na redacción do RD 38/2010, do 15 de xaneiro, polo que se modifica o RMATEPSS ): a) Establecemento de instalacións e servizos sanitarios e recuperadores propios, que reúnan as condicións precisas para a correcta e eficaz prestación da asistencia á que están destinados, previa acreditación ante o Ministerio de Emprego e Seguridade Social da suficiencia destes outorgada polos órganos correspondentes das Comunidades, Autónomas competentes na materia. A súa utilización, en canto que se achan destinados á cobertura de prestacións incluídas na acción protectora da Seguridade Social e integradas no Sistema Nacional de Saúde, deberá estar coordinada cos servizos das Administracións públicas sanitarias. A súa creación, modificación (toda actuación que se realice sobre os centros ou servizos e implique variacións substanciais no tipo de prestacións sanitarias dispensadas dende eles, independentemente de que leve consigo ou non cambios ou alteracións físicas das instalacións onde se sitúan) e supresión requirirán a autorización do Ministerio de Emprego e Seguridade Social, logo de valoración e informe, preceptivo e determinante, das Administracións sanitarias competentes acerca da situación e características das instalacións e servizos propostos e da súa adecuación ás finalidades que deben cumprir, e se axustarán ao establecido nesta materia na normativa específica que resulte de aplicación na Comunidade Autónoma onde se sitúen, e nas disposicións de adaptación e desenvolvemento. Estas instalacións e servizos deberán levar libros de asistencias e de reclamacións, debendo levar ao día os datos sobre a súa actividade, e estando obrigados a achegar cantos datos e estatísticas séxanlles requiridos polos órganos competentes, quedando sometido á inspección e control das Administracións públicas sanitarias. En calquera caso, atendendo ás circunstancias concorrentes en cada caso, o Ministerio de Emprego e Seguridade Social poderá autorizar as MATEPSS a utilización dos seus medios sanitarios e recuperadores para a prestación de asistencia en supostos distintos aos arriba indicados. Por último, os ingresos que as MATEPSS poidan xerar nas instalacións e servizos sanitarios e recuperadores referidas, como consecuencia da dispensa de prestacións e servizos a persoas alleas ao seu colectivo de traballadores protexidos terán, en todo caso, o carácter de recursos da Seguridade Social, integrados como ingresos nas pertinentes rúbricas contables presupostarias. b) Utilización de instalacións ou servizos mancomunados, cando concorran dous ou máis MATEPSS, que terán, en todo caso, personalidade xurídica propia e presuposto e contabilidade independente (art.º 11.4 do RMATEPSS). Se ben, en caso de carencia ou insuficiencia de recursos propios, as MATEPSS poderán facer efectivas as prestacións sanitarias e recuperadoras ao seu cargo mediante a realización de concertos con outras MATEPSS ou coas Administracións públicas sanitarias, logo de autorización do Ministerio de Traballo e Inmigración, e conforme ao disposto, en canto sexa de aplicación, ao texto refundido da Lei de contratos do sector público, aprobado por RD Leg. 3/2011, do 14 de novembro, ou da subscrición dun concerto con medios privados, logo de autorización do Ministerio de Emprego e Seguridade Social. A formalización de concertos con medios privados requirirá a previa existencia de instalacións sanitarias en funcionamento, que dispoñan da preceptiva autorización da autoridade sanitaria competente e que leven a cabo a prestación sanitario ou recuperadora obxecto do concerto exclusivamente cos seus propios recursos, sen achega ningunha de medios persoais ou materiais por parte da MATEPSS durante a vixencia do concerto; non obstante, excepcionalmente e en atención ás circunstancias concorrentes, o Ministerio de Emprego e Seguridade Social poderá autorizar que os tratamentos cirúrxicos ou postcirúrxicos poidan prestarse con medios persoais propios das MATEPSS, en centros hospitalarios concertados debidamente autorizados. Os devanditos concertos non poderán supoñer a substitución da función colaboradora atribuída a estas entidades nin posibilitar a utilización por terceiros, con fins lucrativos, dos servizos ou das instalacións ou medios destas, non podendo consistir a compensación que se estipule na entrega dunha porcentaxe da cota; podendo, ademais, as MATEPSS concertar a prestación de servizos profesionais clínicos con persoas físicas ou xurídicas FONTE: MARZO LEXNOVA

Condenan unha mutua por deixar esquecido un resto de tubo no interior dunha paciente

UGT Galicia — Mon, 2 Apr 2012 14:10:43 +0200

O Tribunal Superior de Xustiza de Castela e León condenou á Mutua Midat Cyclops, de accidentes de traballo e enfermidades profesionais da Seguridade Social para que indemnice a Carmen PÁX. R. con 5.000 euros por deixarlle un resto de drenaxe cirúrxica de 12 centímetros a zona paravertebral no ano 2004, que provocou a paciente un aumento de dor con inflamación na zona intervida, e a necesidade de someterse a unha nova operación en decembro de 2007 para a extracción do resto de drenaxe.

A primeira intervención á que se someteu Carmen, valisoletana que contaba con 32 anos de idade no momento de suceder os feitos, consistiu en artrodesis L5-S1 e foi practicada na Clínica que a Mutua demandada ten en Barcelona.

Os feitos tiveron lugar cando, nas manobras para a retirada da drenaxe cirúrxica por parte dunha enfermeira, rompeu o tubo da drenaxe e quedou o resto de 12 centímetros no interior do corpo desta paciente sen que se lle propuxese a súa retirada en ningún momento. Polo que a muller se viu obrigada durante a soportar os problemas derivados da presenza dun corpo estraño aloxado nas súas costas durante todo este tempo. Pois só a petición da paciente, se procedeu á súa extracción tres anos máis tarde, segundo explicaron fontes del defensor del paciente a través dun comunicado, cuxos servizos xurídicos representaron esta muller.

A pesar de que os facultativos da clínica coñecían a existencia dese corpo estraño na paciente, non ofreceron ningunha solución á paciente, que tivo que ser a que solicitou en varias ocasións a súa retirada, ata que finalmente conseguiu que se levase a cabo tres anos despois.

A sentenza sinala que o abandono do material de drenaxe no corpo da demandante, que precisou que esta debese someterse a unha nova intervención cirúrxica tres anos máis tarde para ser extraido, constitúe un dano antixurídico que non ten a obriga de soportar, declarando a responsabilidade da Mutua.

A paciente, a través da Asociación del defensor del paciente, contactou co letrado da Asesoría Xurídica da Asociación, para estudar unha posible demanda por neglixencia médica.

FONTE: 22-02-2012 LEONOTICIAS.COM

Piden que sexa obrigatorio o arco seguridade nos tractores

UGT Galicia — Mon, 2 Apr 2012 14:02:31 +0200

O director xeral do instituto murciano, dixo que se está a traballar no deseño dun arco de seguridade que se active de forma automática cando o tractor alcance determinado grao de inclinación sobre o plano horizontal.

O director do instituto considerou "imprescindible" a utilización de tractores con arcos de seguridade ou cabinas antixiro e fixo un "chamamento á prudencia e á concienciación" aos usuarios deste tipo de vehículos.

FONTE: 22-02-2012 PREVENCIONAR.COM

Un camiño marcado pola baixa médica e os indicios que proban o acoso

UGT Galicia — Mon, 2 Apr 2012 13:53:22 +0200

Sufrir un episodio illado no posto de traballo non é sempre sinónimo de acoso laboral ou mobbing. De feito, os profesionais expertos na materia consultados por El Día sinalan que unha denuncia articulada cun único feito ten escasas opcións de resultar "exitosa" para o presunto fustrigado. Dende o Colexio de Avogados de Córdoba, Antonio Muñoz Centella, integrante da comisión dos Social deste órgano e profesor da Escola de Prácticas Xurídicas, ten claro, por exemplo, que han de discorrer entre medio e un ano de asedio continuado para concluír que se trata dun caso de mobbing.

Para Muñoz Centella, hai uns requisitos mínimos que han de cumprirse para este tipo de situacións. "É importante que o acosado pasase por un psicólogo, que leve sufrindo este tipo de situacións entre 6 e 12 meses e favorece tamén que teña coñecemento a inspección de traballo", detalla. Aínda que avala as investigacións que apuntan a que un 22% dos empregados da provincia de Córdoba padecen mobbing nos seus postos de traballo, si ten claro que "nalgunhas ocasións se pode chegar a confundir con outro tipo de casos que non son o acoso laboral ao que nos referimos".

O xurista establece cinco pasos claves que han de realizar todos aquelas persoas que se vexan sometidos a mobbing na súa empresa. En primeiro lugar, destaca Muñoz Centella, o acosato ha de ter a baixa médica: "Debe chegar á consulta de Atención Primaria para que lle diagnostique e é algo que reforza con vistas a un xuízo e un informe pericial". Tamén se refire á denuncia á inspección de traballo, así como todos aqueles datos que poden probar que se produciron episodios reiterados: "Poden valer os correos electrónicas", precisa o responsable do Colexio Profesional de Avogados. Os mencionados medio ou un ano de repetición "tamén son importantes", ao igual que "se se vulneran os dereitos fundamenales, como a ocupación efectiva,".

Ao informar das sancións que se poden aplicar, Muñoz Centella utiliza un dos casos que el mesmo defendeu que estaba sometido a acoso no seu posto de traballo. Naquela ocasión puido probar os feitos relatados e a vítima, que era un invidente ao que illaron nun cuarto durante algún tempo, recibiu unha indemnización de 18.000 euros. "Adóitase seguir a táboa dos accidentes de tráfico para medir os parámetros", conclúe este avogado experto na defensa de persoas que sofren episodios de acoso laboral.

FONTE: 26-02-2012 EL DIARIO DE CÓRDOBA

Guía para a avaliación de riscos ergonómicos en pemes do sector da madeira e o moble. Metodoloxía QEC

UGT Galicia — Mon, 2 Apr 2012 10:58:20 +0200

Trátase dunha ferramenta preventiva baseada nunha metodoloxía de avaliación orientada á resolución de problemas de tipo ergonómico, mediante a identificación dos factores de risco que poden ser causa do desenvolvemento de lesións musculoesqueléticas.
Para alcanzar estes resultados seguiuse o seguinte plan de traballo:
· Revisión documental. Consistente tanto na busca e revisión de metodoloxías de avaliación de riscos ergonómicos de utilidade para pemes de sectores industriais coma na selección e estudo da metodoloxía máis apropiada (QEC: Quick Exposure Check). Ademais, revisáronse datos relativos á sinestralidade no sector, riscos ergonómicos existentes, etc.
· Desenvolvemento do material de asesoramento. Durante o cal se elaboraron os materiais de asesoramento para a aplicación do método en empresas do sector da madeira e o moble.
· Estudo de campo. Neste punto realizáronse visitas a empresas do sector, durante as cales se lles asesorou sobre o método de avaliación e se aplicou a postos específicos. Ademais, da avaliación de postos levouse a cabo unha valoración da usabilidade do método coas empresas.
· Análise dos datos recollidos para a súa valoración.
· Elaboración da guía e material divulgativo cos resultados obtidos.

A presente guía foi elaborada por investigadores do Instituto de Biomecánica (IBV), coa colaboración de profesionais da Confederación Española de Empresarios da Madeira (CONFEMADERA), a Federación Estatal da Construción, Madeira e Afíns de Comisións Obreiras (FECOMA-CCOO), e de Metal, Construción e Afíns, Federación de Industria (MCA-UGT).

Descargar a Guía

FONTE: 28-02-20121 IBV.COM

Abren acta de infracción por falta grave a Renault tras morte de operario

UGT Galicia — Mon, 2 Apr 2012 10:30:18 +0200

Fontes sindicais e da Fiscalía de Palencia precisaron hoxe a Efe que a acta de infracción leva parella unha proposta de sanción económica.

A decisión adoptada pola Inspección, ao parecer, vén determinada por unha falta grave contra a normativa en prevención de riscos laborais unha vez analizado o sinistro por parte dos inspectores, que constataron a falta de medidas de seguridade no momento do sinistro.

O operario, empregado que realizaba labores de mantemento na empresa de automoción, recibiu enriba a ferramenta que portaba unha grúa e que el manexaba dende o chan cun mando a distancia.

Tras o sinistro, o traballador foi conducido ao Hospital Río Carrión onde permaneceu ingresado durante unhas horas ata o seu falecemento por esmagamento torácico.

Segundo o relato ofrecido pola empresa, o empregado utilizaba unha ponte grúa e sufriu un accidente cando se realizaba un cambio de ferramenta no taller de embutición.

"Inmediatamente activouse o protocolo establecido para estes casos, e o servizo médico da empresa trasladou urxentemente ao accidentado ao Hospital Río Carrión de Palencia", asegurou no seu momento a empresa nunha nota remitida aos medios de comunicación.

A empresa automobilística sinalou que abrira unha investigación para determinar a causas deste accidente laboral mortal.

FONTE: 28-02-2012 FINANZAS.COM

AS MUTUAS DE ACCIDENTES DE TRABALLO DA SEGURIDADE SOCIAL E A NOVA REFORMA LABORAL

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 13:57:06 +0200

Aspectos referentes ás Mutuas de accidentes de traballo e enfermidades profesionais da Seguridade Social

O Goberno, logo de consulta cos interlocutores sociais, estudará no prazo de 6 meses a modificación do réxime xurídico das MATEPSS para unha máis eficaz xestión da incapacidade temporal.
As Mutuas, ademais das Entidades xestoras e os Servizos comúns, quedan excluídas das especialidades establecidas na reforma en materia de contratos mercantís e de alta dirección do Sector público estatal. Estas medidas inclúen unhas indemnizacións pola extinción dos devanditos contratos de 7 días por ano de servizo da retribución anual en metálico, cun máximo de 6 mensualidades.
Ábrese a posibilidade de que os organismos e entidades do sector público (do que forman parte as Mutuas, segundo o artigo 3.1 LCSP) invoquen causas económicas, organizativas, técnicas ou produtivas para redimensionar os equipos. Nestes casos, as causas económicas concorrerán cando se produza unha insuficiencia presupostaria sobrevida e persistente (durante 3 trimestres consecutivos).

I.- Medidas para favorecer a empleabilidad

Autorízase as ETT a operar como axencias de colocación.
Recoñécese os traballadores un permiso retribuído de 20 horas anuais con fins formativos.
Contratos para a formación e a aprendizaxe: ata que a taxa de desemprego se sitúe por debaixo do 15%, amplíase o límite de idade para estas contratacións a menores de 30 anos. As empresas que asinen estes contratos terán dereito a bonificacións nas cotas durante toda a vixencia destes.

II.- Medidas para favorecer a contratación indefinida e outras medidas para favorecer a creación de emprego

Permítese a realización de horas extraordinarias nos contratos a tempo parcial.

Créase un contrato indefinido para a contratación de menores de 30 anos e parados de longa duración, que poderán celebrar empresas con menos de 50 traballadores e cuxo período de proba será dun ano.

As empresas terán dereito a beneficiarse dunha serie de incentivos fiscais e bonificacións recollidas na norma, para o cal deberán manter no emprego o traballador contratado polo menos 3 anos (con reintegro do percibido en caso de incumprimento).

Nestas contratacións, permitirase que o traballador compatibilice o salario co 25% da prestación por desemprego que tiver recoñecida e pendente de percibir no momento da súa contratación.

III.- Medidas para favorecer a flexibilidade interna nas empresas.

Desaparecen as categorías profesionais. A clasificación profesional realizarase mediante os grupos profesionais, establecéndose o prazo dun ano para que os Convenios Colectivos adapten a súa clasificación profesional ao novo marco xurídico.
Mobilidade xeográfica: posibilidade de establecer prioridades de permanencia a favor de traballadores con cargas familiares, maiores dunha idade determinada ou persoas con minusvalidez.
Modificación das condicións de traballo:

Posibilítase a modificación da contía salarial dentro do proceso de modificación substancial da condicións de traballo.

Simplifícanse os trámites para reducir a xornada de traballo ou suspender o contrato e elimínase a autorización administrativa necesaria para levar a cabo a medida.

Negociación colectiva:

Dáse prioridade aos convenios de empresa.

Facilítase ás empresas en dificultades a non aplicación do convenio colectivo. Neste sentido, enténdese que existe unha diminución persistente de ingresos ou vendas se se produce durante 2 trimestres consecutivos.

A prórroga máxima dos Convenios Colectivos vencidos será de 2 anos. De non se alcanzar un acordo na negociación do novo Convenio acudirase á solución extraxudicial de conflitos e, no seu caso, á arbitraxe.

IV.- Medidas para favorecer a eficiencia do mercado de traballo e reducir a dualidade laboral

Encadeamento de contratos: A partir de 2013 o límite máximo será de 2 anos, tal e como establece o artigo 15.5 do Estatuto dos Traballadores.
Despedimento obxectivo: Mantense a indemnización de 20 días por ano (ata un máximo 12 mensualidades). Entenderase que concorren causas económicas se se produce unha diminución de ingresos ou vendas durante 3 trimestres consecutivos.

Non fará falta autorización previa da Administración para a tramitación dun ERE.

Despedimento obxectivo por incapacidade sobrevida do traballador: esíxese ao empresario que antes de despedir un traballador por ineptitude sobrevida, cando leve a cabo unha modificación técnica á que deba adaptarse o traballador, lle ofreza un curso para que poida formarse.
Despedimento obxectivo por absentismo: elimínase a vinculación do absentismo do traballador ao índice total de absentismo do equipo do centro de traballo.
Indemnización por despedimento improcedente: fíxase en 33 días de salario por ano traballado, cun máximo de 24 mensualidades. Para os contratos antigos a nova indemnización só será aplicable polo período de traballo que se realice a partir da reforma, aínda que si será de aplicación o máximo de 24 mensualidades a aqueles traballadores que, por antigüidade, non causasen dereito a percibir a indemnización durante un tempo superior.

Os salarios de tramitación só se aboarán cando o empresario opte por readmitir o traballador. No caso contrario, o aboamento da indemnización, unha vez que o despedimento sexa declarado improcedente, determinará a extinción do contrato, que se entenderá producida na data do cesamento efectivo no traballo

FOGASA: En empresas de menos de 25 traballadores, o FOGASA só cubrirá as indemnizacións por extinción de contratos indefinidos (despedimentos por causas obxectivas ou motivados por un procedemento Concursal) que non fosen declarados como improcedentes tanto en conciliación administrativa ou xudicial como mediante sentenza. A contía aboada polo FOGASA será de 8 días de salario por ano de servizo.

FONTE: 16-02-2012 MUTUA DE ACCIDENTES DE CANARIAS

Osalan propón formar técnicos municipais para detectar a presenza de amianto en obras autorizadas por Concellos

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 13:48:40 +0200

BILBAO, 22 Febreiro (EUROPA PRESS) -

O Instituto Vasco de Seguridade e Saúde Laboral-Osalan propuxo aos concellos de Euskadi que establezan un sistema de detección para coñecer se nas obras de construción de reforma e rehabilitación, tanto privadas como municipais para as que se lles solicita licenza, existe ou non presenza de amianto. Osalan ofreceuse para xestionar a formación de técnicos municipais nesta materia.

O Instituto vasco de Seguridade Laboral, dependente do Departamento de Emprego e Asuntos Sociais, presentou este mércores en Bilbao o seu informe sobre amianto a cargo da viceconselleira de Traballo do Departamento de Emprego e Asuntos Sociais, Sonia Pérez. O informe recolle todas as actuacións e a política que está a desenvolver para combater a exposición dos traballadores a esta substancia, unha das máis tóxicas presentes no ámbito laboral.

O documento destaca que o amianto "segue estando presente" no ámbito laboral vasco, o que levou o Departamento de Emprego e Asuntos Sociais a non se relaxar en "o cumprimento estrito" das normativas nacionais e europeas en vigor, así como en "o mantemento do labor divulgativo e de sensibilización" en relación con este risco laboral.

"Esta loita debe ser unha tarefa coordinada que implique a todos os axentes públicos e privados en diferentes niveis competenciais", segundo recalcaron os responsables do Departamento e de Osalan durante o encontro.

Na actualidade existe un rexistro voluntario no que se recollen os casos de 5.719 traballadores que puideron estar expostos ao amianto para a vixilancia da súa saúde, dos que 4.254 xa remataron a súa vida laboral. O ficheiro tamén inclúe 244 empresas vascas que traballaron con amianto.

ACTUACIÓNS

Osalan está a traballar actualmente na modificación do Plan de Vixilancia Postocupacional de traballadores anteriormente expostos ao amianto, valorando a posibilidade de que sexan derivados directamente a atención especializada de Osakidetza coas probas radiolóxicas previamente realizadas, un procedemento a consensuar coa Subdirección de Atención Especializada de Osakidetza.

Ademais, estase a intentar conectar os sistemas de información de vixilancia da saúde dos traballadores expostos ao amianto coa información da súa Historia Clínica como cidadáns, co fin de intercambiar a devandita información e mellorar o coñecemento dos danos á saúde deses traballadores expostos ao amianto.

No ámbito da rehabilitación e a reparación de danos, Osalan asinou un convenio co Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS) para achegar a este a información necesaria que facilite a determinación da continxencia profesional dos traballadores expostos ao amianto, así como a determinación das incapacidades, tanto temporais coma permanentes que correspondan en cada caso.

Este convenio tamén será asinado por Osakidetza e o Departamento de Sanidade xa que estas institucións dispoñen da información sanitaria dos traballadores afectados, que en todo caso é necesaria para facilitar ao INSS as súas funcións.

Ademais, no ámbito da prevención á exposición ao amianto, Osalan está a traballar no establecemento de procedementos dirixidos a evitar as retiradas ilegais e vertidos incontrolados de todos os produtos con amianto, xeralmente construtivos, por parte de particulares.

ACORDO INTERINSTITUCIONAL

Para iso, propuxeron un acordo institucional entre as deputacións e os concellos para establecer un sistema ou procedemento de retirada dos citados residuos e o seu depósito en vertedoiros controlados polas Administracións conforme a norma, que non fose oneroso ou polo menos supoña un mínimo gasto para o particular.

Nesta liña, invitaron os concellos da comunidade autónoma a establecer un sistema de detección para coñecer se nas obras para as que se lles solicita licenza hai presenza ou non de amianto. En caso afirmativo proponse esixir a presentación dun plan de traballo aprobado pola Autoridade Laboral para conceder a licenza.

Neste sentido, Osalan ofrécese para formar técnicos municipais mediante un Plan Formativo consensuado dirixido á detección do amianto nas obras de construción, tanto privadas coma municipais

FONTE: 22-02-2012 EURAPRESS

Osalan propón un sistema para detectar se hai amianto nas obras que autorizan

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 13:45:50 +0200

O Instituto Vasco de Seguridade e Saúde Laborais-Osalan propoñerá aos concellos da CAV un sistema para detectar se existe amianto nas obras que autorizan. Para iso, encargarase de formar os técnicos municipais nesta materia.

Osalan presentou nunha xornada o seu informe sobre amianto, onde recolle todas as actuacións e a política que está a desenvolver para combater a exposición dos traballadores a esta substancia, unha das máis tóxicas e canceríxenas presentes no ámbito laboral.

Entre outras medidas, Osalan propón os concellos vascos que establezan un sistema de detección para coñecer se nas obras de construción de reforma e rehabilitación para as que se lles solicita licenza hai presenza ou non de amianto, ofrecéndose para formar técnicos municipais nesta materia.

Durante moitos anos, os elevados riscos do amianto permaneceron ocultos aos ollos dos traballadores que tiñan o contacto con esta materia. Un material que, polas súas propiedades físicas e químicas, e o seu baixo custo de produción, foi profusamente utilizado no sector industrial e na construción dende mediados do século pasado ata 2001, data en que España incorporou á súa normativa a prohibición de usar, producir e comercializar fibras de amianto.

Esta invisibilidade social dos danos do amianto e o nulo recoñecemento público do risco que comporta a súa manipulación, convertéronse no castigo adicional que esta substancia impón ás súas vítimas, aos traballadores e aos seus familiares, recalcou a viceconselleira vasca de Trabajo, Sonia Pérez, na inauguración da xornada.

Os responsables do Departamento vasco de Emprego e Asuntos Sociais explicaron que, en maior ou menor medida, o amianto segue estando presente polo que a loita contra esta substancia debe ser unha tarefa coordinada que implique as institucións e as mutuas en diferentes niveis competenciais.

A problemática en torno ao amianto centraliza boa parte das actuacións de Osalan en relación coa saúde laboral. Unha proba diso é a edición do informe que se presentou e que se enmarca no "compromiso" do Goberno vasco coa difusión da cultura preventiva fronte aos riscos no traballo.

Na actualidade, existe un rexistro voluntario no que se recollen os casos de 5.719 traballadores que puideron estar expostos ao amianto para a vixilancia da súa saúde. Deles, 4.254 xa remataron a súa vida laboral.

O ficheiro tamén inclúe 244 empresas vascas que traballaron con amianto. Este proceso lévase a cabo coa colaboración de Osakidetza-Servicio Vasco de Salud.

Osalan está a traballar actualmente na modificación do Plan de Vixilancia Postocupacional de traballadores anteriormente expostos ao amianto, valorando a posibilidade de que sexan derivados directamente a atención especializada de Osakidetza coas probas radiolóxicas previamente realizadas, un procedemento a consensuar coa Subdirección de Atención Especializada do Servizo Vasco de Saúde.

Ademais, estase a intentar conectar os sistemas de información de vixilancia da saúde dos traballadores expostos ao amianto coa información da súa historia clínica como cidadáns co fin de intercambiar a devandita información e mellorar o coñecemento dos danos á saúde deses traballadores.

No ámbito da rehabilitación e reparación de danos, Osalan asinou un convenio co Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS) para achegar a este a información necesaria que facilite a determinación da continxencia profesional dos traballadores expostos ao amianto, así como a determinación das incapacidades, tanto temporais coma permanentes, que correspondan en cada caso.

Este convenio tamén será asinado por Osakidetza e o Departamento de Sanidade, xa que estas institucións dispoñen da información sanitaria dos traballadores afectados, que en todo caso é necesaria para facilitar ao INSS as súas funcións.

Ademais, no ámbito da prevención á exposición ao amianto, Osalan está a traballar, entre outras medidas, para establecer procedementos dirixidos a evitar as retiradas ilegais e vertidos incontrolados de todos os produtos con amianto, xeralmente construtivos, por parte de particulares.

FONTE: 22-02-2012 ELMUNDO.ES

O cancro laboral en relación ao manexo de substancias perigosas

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 13:32:47 +0200

As substancias perigosas defínense como compostos que entrañan algún tipo de risco para a saúde, a seguridade ou o medio. Son numerosos os traballos que implican o contacto con toda clase de substancias químicas, especialmente no sector sanitario e industrial (e mesmo agrario, co uso de pesticidas e insecticidas).

Non foi ata a década dos setenta cando se empezaron a implantar as primeiras metodoloxías de avaliación do cancro en relación ao contacto con substancias tóxicas. O máis preocupante é que ata hai pouco se calculaba que existen máis de 30.000 substancias químicas de uso cotián das que descoñecemos completamente os seus potenciais efectos sobre o organismo a longo prazo.

Para previr na medida do posible os efectos nocivos producidos por este contacto deben considerarse algunhas condicións de traballo especiais: coñecer o grao de toxicidade das substancias químicas, habilitar un espazo de traballo óptimo (por exemplo, en laboratorios e hospitais), cunha boa ventilación, saídas de emerxencia debidamente sinalizadas, campañas de extracción abondo e, sobre todo, protección persoal (utilizando luvas, batas, lentes, máscaras de gases...). Tamén é importante poñer atención á xestión deses residuos tóxicos unha vez utilizados, para evitar o prexuízo ao medio que poidan chegar a ocasionar.

A Unión Europea enumera no primeiro anexo da súa Directiva 67/548/CE aquelas substancias e compostos que están considerados como perigosos; algúns dos máis frecuentes son o arsénico, o xileno, o cloruro de vinilo, o aceite mineral, o benceno ou o níquel, pero a lista é extensa.

Así pois, é imprescindible coñecer para todos aqueles cuxo traballo estea relacionado co tratamento de químicos estar informado acerca de cales destes son canceríxenos (ou, a menor escala, causantes de alerxias, cada vez máis estendidas entre a poboación); pero, especialmente, é necesario implementar métodos de control: coñecer os símbolos que achegan as etiquetas dos envases é unha boa forma de comezar con esta prevención de riscos. Aínda que o risco, ao estar en contacto con substancias químicas, sempre estea presente, cada traballador, así como os responsables dos servizos de prevención de cada empresa, debe estar obrigado a coñecer e acatar as normas de seguridade básicas ao respecto.

FONTE: 20-02-2012 PREVENCIONAR.COM

Galicia rexistrou o ano pasado 1.244 casos de enfermidades profesionais

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 12:55:11 +0200

O Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (Issga) rexistrou un total de 1.244 partes de enfermidades profesionais ao longo de 2011, dos que 682 foron baixa. Dos afectados, 661 eran homes e 583 mulleres.

Nun comunicado, o Issga explicou este domingo que, como órgano técnico en prevención de risco laborais, desenvolve unha liña de actuación sistematizada para o estudo estatístico da incidencia das enfermidades profesionais en Galicia e a investigación das súas causas.

En concreto, os sectores da industria e dos servizos son os que rexistraron máis partes de enfermidades profesionais. Na industria producíronse 628 casos e nos servizos 495, seguidos da construción, que rexistrou 100 partes; da agricultura, con 11 partes; e da pesca, con 10 casos.

Segundo detallou o Issga, no sector servizos, as notificacións afectan en maior grao ao colectivo feminino e no caso das rexistradas nos demais sectores ao masculino. En todos os sectores, as patoloxías detectadas maioritarias son provocadas por axentes físicos.

Por grupos de enfermidades, o maior número de casos foron provocados por axentes físicos, dos que 552 foron con baixa. Delas, as provocadas por posturas forzadas e movementos repetitivos no traballo supoñen o maior número de enfermidades; seguidos do grupo de enfermidades causadas pola inhalación de substancias e axentes non incluídos nos outros grupos, con 122 casos, deles os 42 con baixas.

No grupo de enfermidades provocadas por axentes químicos houbo 60 partes, deles os 35 con baixa; no grupo de enfermidades da pel producidas por substancias e axentes non comprendidos noutros grupos comunicáronse tamén 60 casos, deles os 32 con baixa; mentres que de axentes biolóxicos houbo 20 partes, 17 deles con baixa.

DATOS POR PROVINCIAS

Por provincias, o maior número de partes rexistráronse en Pontevedra, onde se notificaron 591, deles os 302 causaron baixa; seguida da Coruña, que rexistrou 454 comunicacións, das cales unhas 255 remataron en baixa.

Así mesmo, en Ourense rexistráronse 138 partes, dos cales, 86 foron con baixa; situándose en último lugar Lugo, onde houbo 61 casos, 39 deles con baixa.

UN TOTAL DE 299 PARTES

En terceiro cuadrimestre de 2011 foron comunicados ao Issga un total de 299 partes de enfermidades profesionais, dos que 144 foron con baixa. Por sexos 166 dos afectados eran homes e 133 mulleres.

Os sectores da industria e dos servizos tamén foron os que rexistraron máis partes de enfermidades profesionais neste período. Así, na industria se produciron 139 casos, e nos servizos 127, seguidos da construción, que rexistro 29 partes; da agricultura, con tres; e da pesca, cun caso.

No sector servizos as notificacións afectaron tamén en maior grao ao colectivo feminino e no caso das rexistradas nos sectores de industria, construción e pesca, ao masculino. En todos os sectores --agás no parte de enfermidade na pesca--, as patoloxías detectadas son provocadas por axentes físicos.

FONTE: 20-02-2012 EL CORREO GALLEGO

O Mobbing e a Reforma Laboral.

UGT Galicia — Fri, 30 Mar 2012 12:45:26 +0200

Aínda que se segue mantendo a indemnización para o caso dos despedimentos esta reduciuse -33 días por ano traballado cun máximo de 24 mensualidades- é unha cantidade considerable e suficiente como para que o empresario ou empresaria estea disposto ou disposta a pagar. Iso si, despois de todo un exercicio de presión para que a vítima teña que conformarse con ela.

É máis, aínda o poden conseguir aínda máis barato: 20 días por ano traballado cun máximo de 9 mensualidades, En que circunstancias?

Levando a cabo modificacións en canto a:

Horarios:

Poderá cambiar o horario ou correspondente ao traballador ou traballadora alegando motivos organizativos ou produtivos.

Este tipo de modificación é un

a das accións que con frecuencia se exercen no mobbing descendente

Salarios:

Como medida de presión poderase rebaixar o salario

e a súa xornada de traballo de forma temporal, cando existan probadas razóns económicas, técnicas organizativas ou de produción. Non se establece a contía límite de rebaixa.

E o peor de todo, é que soamente alegando ambiguas razóns de produtividade ou competitividade, esta redución se pode aplicar tanto a traballadores ou traballadoras de xeito individual, coma a un grupo de ello,s coma a toda o equipo.

A redución do salario terá unha nova arma de presión.

Se estes cambios, non son aceptados polos traballador ou traballadora, poderase rescindir o contrato cunha indemnización de 20 días por ano traballado e cun máximo de 9 mensualidades.

O artigo 52 d) do Texto Refundido da Lei do Estatuto dos Traballadores, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/1995, do 24 de marzo, queda redactada do seguinte modo:

Serán causas obxectivas para a extinción unilateral do contrato:

As faltas de asistencia ao traballo, aínda xustificadas con baixa médica pero intermitentes, que alcancen o 20% das xornadas hábiles en dous meses consecutivos, ou o 25% en catro meses discontinuos dentro dun período de doce meses. Na práctica quere dicir que faltar dez días ao longo de dous meses, supón o despedimento por causas obxectivas.

Nunha situación de mobbing, o primeiro que se resente é a saúde, tanto física coma psíquica. Como por exemplo, problemas gastrointestinais, problemas musculares, ansiedade, taquicardias.

Estes problemas de saúde, dan lugar en moitas ocasións a baixas de incapacidade de curta duración, o medo da vítima a ser branco das críticas por absentismo ou a perder o posto de traballo, obrígao a reincorporarse o antes posible.

Cando se trata de mobbing o seu acosador ou acosadora estará alí a esperar para seguir cos seus ataques que non só continuarán senón que ademais recruaranse e polo tanto será moi probable que volva recaer da mesma doenza ou volva sufrir calquera outra.

Cantas vítimas, ante as reaccións psicosomáticas como a fatiga, ou un malestar xeral non ven outra saída ou outro auxilio que afastarse temporalmente e a través dunha baixa do foco estresor, é dicir, do seu posto de traballo, porque necesit

an tranquilizarse ou recobrar forzas?

A xurisprudencia veu establecendo que son faltas de asistencia o abandono do posto de traballo, tanto os atrasos á hora da entrada coma o abandono antes de finalizar a xornada do posto de traballo.

Así que ollo, con esas saídas antes de tempo por non ter nada que facer ou por evitar calquera situación que se poida dar como consecuencia deste: unha crise de ansiedade ou calquera outra doenza-mareos, unha dor de cabeza, taquicardias ou simplemente evitar un enfrontamento.

Iso si, non será computada como falta de asistencia inxustificada, entre outros:

A enfermidade ou accidente non laboral cando a baixa sexa acordada polos servizos sanitarios oficiais e teña unha duración de máis de vinte días consecutivos, nin as motivadas pola situación física ou psicolóxica derivada de violencia de xénero, acreditada polos servizos sociais de atención ou servizos de Saúde, segundo proceda.

Aínda cando a mala situación psicolóxica dunha vítima de mobbing ten unha orixe laboral, non se terá en consideración.

AUTORA: EVA VENTINA

FONTE: BLOG EVA VENTIN

A planta de Henkel Ibérica en Sevilla cumpre 14 anos sen accidentes laborais

UGT Galicia — Sat, 24 Mar 2012 23:05:30 +0100

Dende 1998 non houbo ningún accidente laboral con baixa na planta de Henkel Ibérica de Alcalá de Guadaira (Sevilla). Por este motivo, dos 46 centros de Henkel no mundo, a planta de Sevilla ocupa o segundo lugar en maior número de anos sen accidentes. Ademais, nin sequera se rexistraron accidentes sen baixa laboral en 2011.

"Un factor básico para o bo desenvolvemento da seguridade no centro de Sevilla, é a orde e a limpeza, valorada moi positivamente en todas as auditorías realizadas ao longo destes anos," afirma José Antonio del Olmo, director da planta de Sevilla. "De xeito regular, revísase a calidade do aire e os diferentes aspectos ergonómicos das oficinas e, ademais, o Comité de Seguridade e Saúde realiza reunións de xeito periódico para revisar as accións en marcha e propoñer vías de mellora" engade. Ler a noticia completa

FONTE: 16-02-2012 PREVENCIONAR.COM

Os Médicos de Familia temen que sexan as mutuas as que xestionen as baixas

UGT Galicia — Sat, 24 Mar 2012 22:56:10 +0100

Os médicos de atención primaria expresaron hoxe o seu medo a que coa nova reforma laboral deixen de ser eles os que xestionen as baixas médicas laborais e estas pasen a ser competencia das mutuas de traballo e accidentes.

Así o expresou o Foro de Médicos de Atención Primaria nunha roda prensa despois de manter unha reunión, na que os seus representantes se fixeron partícipes das reivindicacións da Organización Médica Colexial contra os recortes no sistema sanitario.

O presidente da Sociedade Española de Pediatría Extrahospitalaria e Atención Primaria, José Luis Bonal, asegurou que cantos máis recortes no sistema sanitario, maior deterioración e "iso o paga o cidadán".

"Non quedaremos cos brazos cruzados", advertiu.

O Foro tamén quixo facer un chamamento á ministra de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, Ana Mato, para que conte cos médicos de atención primaria á hora de aplicar a reforma laboral no sector sanitario, recentemente aprobada polo Goberno.

En concreto, o presidente da Sociedade Madrileña de Médicos Xerais e de Familia, Francisco Javier Sáez, sinalou que a reforma contempla, que en función dos interlocutores sociais, se adecuará un réxime para que se modifique a posibilidade de que as mutuas sexan as que xestionen as baixas laborais.

"Para os médicos de familia é algo moi grave porque para nós dar a baixa laboral a un paciente é unha parte máis do tratamento terapéutico", subliñou o doutor, quen sinalou que os profesionais sanitarios públicos son independentes e "só" xulgan a necesidade médica de tratar os cidadáns.

A xuízo de Sáez, iso non sucede sempre cando se trata da mutua, posto que esta ten vinculación coa empresa: "Temos medo", recoñeceu.

En canto á carreira profesional, o Foro mostrou tamén a súa preocupación porque nalgunhas comunidades autónomas se produzan modificacións como Aragón, Asturias, Baleares, Castela e León, Madrid, Murcia, La Rioja e Valencia. EFE

FONTE: 15-02-2010 LNE.ES

A mellor receita para o amianto

UGT Galicia — Sat, 24 Mar 2012 22:52:22 +0100

"A nosa tecnoloxía é móbil. É dicir, a nosa máquina pódese instalar doadamente nun colector ou nalgún outro lugar onde haxa residuos. É unha vantaxe importante, xa que non hai que transportar os desfeitos perigosos," explicou Ryszard Parosa, presidente da xunta de supervisión de ATON-HT.

Este microondas é especialmente necesario en Polonia, onde o amianto se seguiu utilizando de forma masiva ata a súa prohibición en 1997.

"O problema co amianto é que as súas fibras se introducen no organismo e poden provocar cancro ou outras enfermidades. Con este proceso, cambiamos a estrutura do material. Como se pode ver, xa non ten fibras pero segue conservando a súa estrutura mineral. É seguro para o medioambiente e para os que o manexan", afirmou Ewa Baejowska, vicepresidente da compañía.

En Polonia, calcúlase que uns 15 millóns de toneladas esperan nos vertedoiros a ser reciclados. Unha ameaza para a saúde pública que esixe unha solución.

"En vez de deixar o problema das fibras e o almacenamento ás novas xeracións, podemos resolvelo co tratamento térmico con microondas", asegurou Baejowska.

A tecnoloxía do microondas, desenvolvida no marco dun proxecto da Unión Europea, quenta o amianto de forma uniforme, atacando sen excepción a todas as fibras.

Unha vez tratado, o material resultante pode volver usarse con facilidade.

"O produto final pódese utilizar, por exemplo, para renovar estradas, pódese mesturar con cemento, pódense construír ladrillos, etcétera. Trátase dunha tecnoloxía que non xera residuos", especificou Parosa.

FONTE 14-02-1012 EURONEWS

UGT aborda a nova directiva europea de prevención de lesións por obxectos cortopunzantes para profesionais sanitarios

UGT Galicia — Sat, 24 Mar 2012 22:46:35 +0100

UGT-Sanidade, en colaboración con Osakidetza, levará a cabo este xoves, no Hospital de Cruces (Barakaldo-Bizkaia), unha xornada informativa sobre a prevención de lesións por obxectos cortopunzantes nos hospitais e centros sanitarios, un dos accidentes laborais máis comúns no sector sanitario.

Segundo informou o sindicato, a xornada se celebra no salón de actos do Hospital de Cruzamentos, de 10.00 a 14.00 horas, e está aberto a todos os profesionais do sector sanitario.

O director xerente do Hospital de Cruces, Gregorio Achutegui, é o encargado de abrir a xornada, que contará con expertos en prevención e a intervención da secretaria do sector sanitario de UGT estatal, Piar Navarro, que presentará a nova directiva da Unión Europea.

Técnicos e responsables de Mutualia darán a coñecer datos sobre a experiencia coa normativa de bioseguridade en Euskadi e a evolución da sinestralidade na poboación cuberta por dita mutu

FONTE: 15-02-2012 20MINUTOS.ES

Un soar de Sabadell acumula toneladas de entullos con amianto

UGT Galicia — Sat, 24 Mar 2012 22:33:00 +0100

Máis dun centenar de toneladas de residuos amontóanse nun soar abandonado en Sabadell. Entre madeiras e plásticos sobresaen restos de uralita, feito a base de fibrocemento, altamente tóxico. Pero a degradación do que fora unha fábrica de encadernación provocou que parte destes restos caian sobre a rúa. O Concello de Sabadell limpará a vía o xoves e iniciou un proceso sanciador contra os propietarios do soar.

Neste espazo de preto de 15.000 metros cadrados situado na rúa Bernat Metge, no polígono industrial e de ocio nocturno da Zona Hermética, alzouse ata 2008 a empresa Encadernacións Mármol. Actualmente o soar pertence á Inmobiliaria Venpar e Patrimonios Inmobiliarios do Vallès, ambas as dúas vinculadas á familia Mármol, segundo denunciou o PP de Sabadell.

Foi esta formación a que alertou da presenza do fibrocemento no soar, procedente da cuberta e as paredes da fábrica. O perigo deste material, moi habitual na construción ata que foi prohibido hai dez anos, é que cando a peza se rompe deixa escapar po de amianto, altamente canceríxeno se se produce unha exposición prolongada. "É un tema grave", terza Antonio Vega, concelleiro do PP en Sabadell e avogado experto en casos de amianto.

O desleixo, o paso do tempo e a acción de chatarreiros que entraron en busca do cobre e o cartón, segundo denuncia Vega, provocaron estragos no interior, así como a rotura das placas de uralita. Algunhas caeron á vía pública, así que a zona tivo que ser valada.

O Concello de Sabadell abriu un expediente aos propietarios en agosto ao detectar o mal estado do edificio. En novembro, sen melloras no soar, a Casa do concello multou con 300 euros as inmobiliarias e envioulles un requirimento para que levasen a cabo a derruba. En xaneiro a multa subiu a 2.000 euros e ante a falta de resposta da propiedade, o concelleiro de Urbanismo de Sabadell, Joan Manau, asegurou onte que o Concello iniciará o proceso para embargar o terreo e levar a cabo subsidiariamente o derrubamento.

FONTE: 14-02-2012 ELPAIS.COM